Η ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ / STOCKHOLM Του Ρόμπερτ Μπουντρό

Μαίρη Κεφαλά

Μαίρη Κεφαλά

 

 

 

 



Η ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ / STOCKHOLM

Σκηνοθεσία: Ρόμπερτ Μπουντρό
Παίζουν: Ίθαν Χοκ Νούμι Ράπας Μαρκ Στρονγκ
ΗΠΑ, 2019
Διάρκεια: 92’


 Κυκλοφορεί στους κινηματογράφους στις 18 Ιουλίου 2019 από τη Seven Films. 

ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ TRIBECCA


Το σύνδρομο της Στοκχόλμης είναι η ψυχολογική τάση ενός ομήρου να δένεται συναισθηματικά με τον απαγωγέα του.
Βασισμένη στη απίστευτη κι όμως αληθινή ιστορία που δημιούργησε τον ψυχολογικό όρο «Σύνδρομο της Στοκχόλμης», η ταινία του Ρόμπερτ Μπουντρό, είναι  ένα αγωνιώδες αστυνομικό θρίλερ με ανατροπές και χιούμορ, που θα μας κάνει να ξεχάσουμε όλα τα heist movies που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

 « Υπάρχει η ληστεία του Μπρούκλιν που ενέπνευσε την «Σκυλίσια Μέρα», και υπάρχει και η περίπτωση της ληστείας στη Στοκχόλμη το 1973, απ’όπου προέκυψε ο όρος «το σύνδρομο της Στοκχόλμης». Η ταινία του Ρομπ Μπουντρό, εξιστορεί την παράλογη, αλλά αληθινή, ιστορία που έκανε τους ψυχολόγους του κόσμου να αναρωτιούνται γιατί οι υπάλληλοι της τράπεζας επέμεναν να υπερασπίζονται τον άνθρωπο που τους κρατούσε ομήρους.

Ο Ίθαν Χοκ πρωταγωνιστεί ως Λαρς, ένας γοητευτικός, κάπως αφελής απατεώνας, που αγαπάει ιδιαίτερα το Μπομπ Ντύλαν και δημιουργεί τρομερή σύγχυση στους ομήρους και την αστυνομία με τις απαιτήσεις του- όπως αυτή να αποφυλακιστεί άμεσα ο συνεργός και φίλος του, Γκάναρ (Μαρκ Στρονγκ).
Καθώς οι όμηροι συνειδητοποιουν ότι ο Λαρς δε θα πείραζε ούτε μύγα, κατοστρώνουν όλοι μαζί ένα πλάνο για να παρατείνουν την αναμονή και να αποδράσουν όλοι μαζί με εκατομμύρια.»

—Κάρεν Κέμερλε, Casting director


Σύνοψη:

Στοκχόλμη, 1973. O Λαρς, ένας Αμερικανός πρώην κατάδικος, εισβάλλει στη μεγαλύτερη τράπεζα της Σουηδικής πρωτεύουσας με σκοπό, όχι μόνο να αδειάσει το χρηματοκιβώτιο, αλλά και να απαιτήσει από τις αρχές να ελευθερώσουν τον φυλακισμένο φίλο του. Γοητεύοντας σταδιακά τους όμηρους υπαλλήλους της τράπεζας με την χαρισματική, ευαίσθητη, αλλά και λίγο ανισόρροπη προσωπικότητά του, θα τους κάνει, όχι μόνο να τον υπερασπιστούν, αλλά να θελήσουν να τον βοηθήσουν να ξεφύγει απ’ τον στενό κλοιό της αστυνομίας και να δραπετεύσει με εκατομμύρια. Μία από τις υπαλλήλους μάλιστα, θα αρχίσει να τρέφει αισθήματα απέναντί του.

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης:

Ο όρος αυτός προήλθε μετά την ληστεία που έγινε σε υποκατάστημα της τράπεζας Kreditbanken στο Νόρμαλμστοργκ, στην Στοκχόλμη της Σουηδίας, τον Αύγουστο του 1973. Δύο ένοπλοι άνδρες, οι Γιαν-Έρικ Όλσσον και Κλαρκ Όλοφσον εισέβαλαν σε αυτήν και απήγαγαν 4 υπαλλήλους της τράπεζας, τους Ελίζαμπετ Όλντγκρεν, Κρίστιν Ένμαρκ, Μπιργκίτα Λούντμπλαντ και τον Σβεν Σάφστρομ, για 6 μέρες σε θησαυροφυλάκιο της τράπεζας Sveriges Kreditbank. Ήταν η πρώτη ποινική εκδήλωση στη Σουηδία που καλύφθηκε ζωντανά στην τηλεόραση. Μετά τη σύλληψη των δραστών, οι όμηροι προσπάθησαν να συλλέξουν χρήματα, για να ενισχύσουν οικονομικά τον δικαστικό αγώνα των απαγωγέων τους και αρνήθηκαν μάλιστα να καταθέσουν εναντίον τους- συνεχίζουν να επαναλαμβάνουν ότι ήταν περισσότερο φοβισμένοι από την αστυνομία παρά από τους ληστές κατά την διάρκεια της εξαήμερης ομηρίας τους. Είχαν σαφέστατα συμπαθήσει τους απαγωγείς τους, κάτι το οποίο έδωσε ακαδημαϊκό ενδιαφέρον στο ζήτημα. Ο όρος Σύνδρομο της Στοκχόλμης επινοήθηκε από τον εγκληματολόγο Nils Bejerot. Οι κινήσεις των αστυνομικών και άλλων κυβερνητικών αρχών, σε συνδυασμό με την έλλειψη απειλητικής συμπεριφοράς από τον Olofsson, θέτει υπό αμφισβήτηση την ευστοχία του όρου. Οι όμηροι, παρότι απειλήθηκαν από τον Olsson, δεν έδειξαν σημάδια εχθρότητας ούτε προς την αστυνομία, ούτε αναμεταξύ τους.[1] Ούτε ταυτίστηκαν, ούτε εντάχθηκαν με τη λογική των απαγωγέων τους. Απλά είχαν εκνευριστεί με τις απερίσκεπτες προσπάθειες της αστυνομίας για την γρήγορη επίλυση της κατάστασης, και μερικοί κατέθεσαν υπέρ του Olofsson γιατί δεν ήταν μάρτυρες καμίας απόδειξης της ενοχής του ή συνέργειας στο έγκλημα.

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή τραυματικής συγκόλλησης, η οποία δεν απαιτεί απαραιτήτως ένα σενάριο ομηρείας, αλλά η οποία περιγράφει «ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς που αναπτύσσονται μεταξύ δύο ατόμων, όπου ένα πρόσωπο παρενοχλεί περιοδικά, χτυπάει, απειλεί, κακοποιεί, ή εκφοβίζει το άλλο.

Η ταινία βασίστηκε σε άρθρο του δημοσιογράφου Ντάνιελ Λανγκ, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα New Yorker το 1974, με τίτλο "The Bank Drama". Το άρθρο εξιστορούσε πώς το 1973 οι όμηροι σε μια ληστεία τράπεζας στην Στοκχόλμη, δέθηκαν με τους απαγωγείς τους και στράφηκαν εναντίον των αρχών. *


Ο σκηνοθέτης

Ο Ρόμπερτ Μπουντρό είναι πολυβραβευμένος σκηνοθέτης και σεναριογράφος, του οποίου η φιλμογραφία περιλαμβάνει τη βιογραφία του Chet Baker, «Ιστορία ενός θρύλου» (Born to Be Blue), με πρωταγωνιστή τον Ίθαν Χοκ και το υποψήφιο για Βραβείο Genie «That Beautiful Somewhere».

 

12/7/2019

Video

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Copyright © 2011-2017 lifespeed.gr

cpr certification online
cpr certification onlinecpr certification onlinecpr certification online
CPR certification onlineCPR certification onlineCPR certification online