Survivor

Γιώτα Βουλδή

 Γιώτα Βουλδή Δημοσιογράφος 

 

 

 

Η περιοχή που βρίσκεται στο πατρικό μου σπίτι στη Πάτρα είναι μία λαϊκή συνοικία, που σημαίνει άνθρωποι απλοί, αμόρφωτοι επί το πλείστον, που η ζωή τους τέμνεται μεταξύ του νοικοκύρη_ οικογενειάρχη και περιθωριακού τύπου.
 Άνθρωποι που μερικές φορές μοιάζει να έχουν βγει από την αστείρευτη φαντασία ενός καλού λογοτέχνη. 
 
Κάλλιστα οι γείτονες μου κοντά στο πατρικό μου σπίτι θα μπορούσαν να ήταν ήρωες της Κιτσοπούλου ή του Μουρσελλά.
 Η ζωή τους άλλωστε και οι περιπέτειες της καθημερινότητας τους εαν τύχει και τους παρακολουθήσεις, τους παρατηρήσεις ή καλύτερα τους αφουγκραστείς, όπως καλή ώρα κάνω εγώ τούτη την ώρα, ανεπαίσθητα δε αφού το διαμερισμά μου επικοινωνεί με τον δρόμο της γειτονιάς και με τα σπίτια των απέναντι, θα μπορούσε να σε ξεσηκώσει, να σου δώσει ίδεες και μυθιστόρημα να γράψεις και όχι αηδίες, με τα όλα του, πάθη, λάθη, ίντριγκες, ζήλιες... 
 
Το βράδυ λοιπόν που όλα ησυχάζουν_ ησυχάζουν έγραψα ; Όχι καλύτερα, το βράδυ που όλα θα έπρεπε να ησυχάζουν κι εγώ_ αυτή τη περίοδο βέβαια_ συνήθως προτιμώ να ρεμβάζω και να ονειροπολώ κοιτάζοντας ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου πότε το ταβάνι μου και πότε ευθεία μπροστά , η ματιά μου ίσα που αγγίζει τα κάγκελα του μπαλκονιού μου, έχοντας την πόρτα της μπαλκονόπορτας διάπλατα ανοιχτή, όμως οι διαπεραστικές φωνές των γειτόνων μου και τα σκυλιά τους που γαβγίζουν , βρε σκυλιά είναι ; Ή σάμπως οι φωνές των γυναικών τους που εκείνη την αποφράδα ώρα, τη βραδινή , ούτε πολύ νωρίς, ούτε πολύ αργά , κάτι σαν να θυμούνται και... γαβγίζουν, συγχωρέστε με φωνάζουν ήθελα να γράψω ή καλύτερα κραυγάζουν με αυτό το υστερικό ύφος στη χροιά και στον τόνο_χρώμα της φωνής που έχουν οι λαϊκές γυναίκες. Απόψε όμως έχει στη τηλεόραση το αγαπημένο τηλεοπτικό πρόγραμμα του λαϊκού πλην τίμιου οικογενειάρχη, το Survivor και όπως θα καταλαβαίνετε ολόκληρη η οικογένεια το πιο πιθανό έχει στηθεί μπροστά στην τηλεόραση. Ακούγεται ο πατέρας της οικογένειας απέναντι, ο οποίος πρέπει να βρίσκεται στο μπαλκόνι και να συζητούν με ένα φίλο του, από αυτά που ακούω μιλούν για τη δουλειά και για τα χαμένα τους εργασιακά δικαιώματα, κάτι για χαμένα ένσημα λένε και τέτοια. Τους φαντάζομαι καθιστούς και τους δύο στη καρέκλα, αυτός και ο φίλος του, ο ένας απέναντι από τον άλλον, μπροστά τους το μικρό τραπέζι και να κρατούν από ένα μπουκάλι μπίρα ανά χείρας, το πιο πιθανό Amstel. Δεν βγαίνω έξω , μου αρκεί να περιορίζομαι στη φαντασία μου, άλλωστε το θέαμα που θα μου προσέφεραν εαν θα έβγαινα τελικά στο μπαλκόνι μου δεν θα ήταν κάτι το τόσο ξεχωριστό και ιδιαίτερο. 
 
Όμως μιλούσα για το Survivor. 
 
Απόψε έχει Survivor λοιπόν.
 
 Η φωνή του μικρού γιού της οικογένειας φρόντισε να μας ενημερώσει όλους μας άλλωστε :
 
 "Μπαμπά, τη Λάουρα την έπιασε ο Ντάνος !", ούρλιαζε από μέσα ο μικρός, θέλοντας να δώσει πληροφορίες για το τι βλέπει στην τηλεόραση, που το πιθανό εκείνη τη στιγμή να έβλεπε έναν παίχτη, συγκεκριμένα τον Ντάνο να αγγίζει ίσως ;
 
 Μία άλλη παίκτρια του ...παιχνιδιού , την Λάουρα. Ο πατέρας συνέχισε να μιλάει με τον φίλο του για τα εργασιακά του προβλήματα και ήμουν σίγουρη πως από στιγμή σε στιγμή θα ακουστεί η φράση από τον ίδιο:
" Σκάστε βρε κολόπαιδα !", γνωρίζοντας καλά ως γειτόνισσα τόσων ετών τον χαρακτήρα του πατέρα. Ευτυχώς , δεν ακούστηκε τίποτα τέτοιο, ούτε καμμία άλλη παιδική ή γυναικεία φωνή από τα ενδότερα του σπιτιού, τόσο λοιπόν ήταν όλοι τους απορροφημένοι από το εν λόγω πρόγραμμα. 
 
Το φαινόμενο Survivor δεν ξεκίνησε ξαφνικά. Όλοι γνωρίζουμε πως πρόκειται για ένα τηλεσκουπίδι, προσωπικά, εαν με ρωτούσε κάποιος εαν είχα παιδί (ανήλικο πάντα) δεν θα του το επέτρεπα να το παρακολουθήσει εξηγώντας τους λόγους ,το γιατί. 
 
Ούτε εγώ θα το παρακολουθούσα(όπως και δεν το παρακολουθώ) διότι θα γνώριζα πως δεν θα είχε τίποτα ως θέαμα να μου προσφέρει, να με διασκεδάσει ή να με ψυχαγωγήσει. 
Όμως ας αναλογιστούμε κάτι. Γιατί αρέσει το Survivor ? Μήπως γιατί οι παίκτες αποτελούν τη χειρότερη εκδοχή που εμείς θα μπορούσαμε να είχαμε ;
 
 Μήπως γιατί αποτελεί ένα είδος... ικανοποίησης, που εμείς επιβιώνουμε μεν αλλά δεν ψωμολυσσάμε δε , ούτε είμαστε αναγκασμένοι(ακόμα!) να περνάμε τα μαρτύρια του Ταντάλου για μία... καρύδα ! Μήπως το Survivor τελικά αποτελεί μία μικρογραφία της κοινωνίας που ζούμε ; Μπορεί όντως τα τηλεοπτικά προγράμματα να κάνουν πλύση εγκεφάλου στους νεαρούς και στις νεαρές εκεί έξω, είναι όμως στο χέρι του κάθε γονέα εαν θα επιτρέψει στο παιδί του, εξηγώντας του πάντα, εαν θα το δει ή όχι. Όμως από τη δική μας κοινωνία ένα παιδί πώς θα μπορέσει να ξεφύγει ; 
 
Ζει το παιδί στην καλύτερη, δυνατή κοινωνία ; Και το πιο άσχημο είναι πως σε αυτή την περίπτωση δεν έχουμε ένα τηλεκοντρόλ για να πατήσουμε το κουμπί ώστε να αλλάξουμε κανάλι ή να τερματίσουμε με το off την κοινωνία που εμείς οι ίδιοι φτιάξαμε. 
 
Πιστέψτε με ,τα παιδιά, οι έφηβοι στην σημερινή εποχή, στην σύγχρονη κοινωνία κρύβουν μέσα τους έναν Survivor, ας σταθούμε δίπλα τους και ας στους βοηθήσουμε , ώστε να ξαναφτιάξουν την να κοινωνία από την αρχή, έχοντας ως προτεραιότητα τον Άνθρωπο.
 
 Εμείς έχουμε άλλωστε την ευθύνη γι'αυτή την κατάντια, για κάθε ...συμφορά..
Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 06 Ιουνίου 2017 13:57

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Copyright © 2011-2017 lifespeed.gr

cpr certification online
cpr certification onlinecpr certification onlinecpr certification online
CPR certification onlineCPR certification onlineCPR certification online