Της Εύας τα κεράσματα: Η αρχή είναι πάντα σήμερα

lifespeed.gr


Εύα Τσαροπούλου Αρθρογράφος

Eπιλέγω πολύ συχνά να κάνω νέες "εκπαιδευτικές διαδρομές". Πρώτον, διότι πιστεύω στη διά βίου μάθηση. Δεύτερον, διότι μου αρέσει να τα συνδυάζω όλα: Μάθηση, συναίσθημα, παιχνίδι, βίωμα, ξένους και γνωστούς, να κάνω νέους φίλους ή λιγότερο φίλους.

Μία πρόσφατη τέτοια διαδρομή, με δίδαξε πολύ σημαντικά πράγματα:

 

Δεν είναι ντροπή να χάνουμε το δρόμο μας. Θα τον βρούμε κάποια στιγμή, νωρίς ή αργά κι όποιο κι αν είναι το τίμημα, εκεί θα είμαστε να το πληρώσουμε.

Δεν είναι ντροπή να γλύφουμε τις πληγές μας, όταν αυτές είναι ανοικτές και μας πονάνε. Είναι ο μόνος τρόπος να αποκτήσουν αντισώματα, ώστε να μην σαπίσουν και αναγκαστούμε σε ακρωτηριασμό.

Δεν είναι ντροπή να είμαστε αδύναμοι κι αυτή την αδυναμία μας να τη δείχνουμε στους άλλους. Κανείς δεν μπορεί να αποφύγει να έρθει κάποτε μια τέτοια στιγμή και γι’ αυτόν.

Είναι ντροπή να μην κάνουμε ποτέ τίποτα για όλα αυτά. Να τα αφήνουμε εκεί να χρονίζουνε, να γίνονται τέρατα που βγάζουν μεγάλα κεφάλια και μας τρώνε.

Δεν ήταν οι έσχατοι που ήρθαν πρώτοι.

Δεν ήταν καν οι απελπισμένοι, φίλοι μου, γιατί κανείς δεν ξεχάστηκε νομίζοντας πως παίζει ένα ωραίο παιχνίδι.

Ήταν οι πιο αδύναμοι, που φοβούμενοι ότι ένας – ένας δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να προλάβουν τον καιρό, ήρθαν πιο κοντά κι αγκαλιάστηκαν σφιχτότερα, ώστε να κλείσουν όλες εκείνες οι ρωγμές, που αφήνουν το κακό να διαβρώσει τις σχέσεις.

Χρειαζόμαστε όλοι, ο ένας τον άλλον.

Είτε είναι στην πολιτική, είτε στην κοινωνική ζωή, είτε στην ερωτική ζωή, οι άνθρωποι χρειάζονται τους άλλους ανθρώπους.
Μη το δείτε ως αδυναμία, δείτε το ως απόλυτη ανάγκη για συνοχή.

Στις οικογένειες, στις κοινωνίες, στην πολιτική, δεν είναι απαραίτητο να τέμνονται οι απόψεις μας σ’ ένα κοινό σημείο, για να πηγαίνουμε μπροστά.

Εκείνο μόνο που χρειάζεται είναι να κοιτάμε όλοι προς την ίδια κατεύθυνση κι ας είναι παράλληλοι οι δρόμοι μας…

Γίναμε τρανό παράδειγμα για όποιον ακόμα αμφιβάλλει για την αξία των συνεργασιών και της ένωσης. Όμως είναι απλό: Όταν κανείς επιμένει να βαδίζει μόνος στο σκοτάδι, αργά ή γρήγορα, θα αναγκαστεί να σταματήσει, για να προφυλαχτεί από τους κινδύνους που καραδοκούν.

Και τότε χάνει, το «μοναδικό ίσως κοινό μας αγαθό»: το χρόνο!

Κι αυτός δεν περισσεύει σε κανέναν...

 

Ας το σκεφτούμε λίγο, την επόμενη φορά που θα φοβηθούμε να εμπιστευτούμε εκείνους που μας ζητούν να ενωθούμε σε μια προσπάθεια κοινή...Η αρχή είναι πάντα σήμερα...

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Copyright © 2011-2017 lifespeed.gr

cpr certification online
cpr certification onlinecpr certification onlinecpr certification online
CPR certification onlineCPR certification onlineCPR certification online