Ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο Κλειστό Γυμναστήριο Παραλίας στην Καλαμάτα:
Όχι, δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Μπορεί κανείς να μας κατηγορήσει για λάθη, ένα πράγμα όμως δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει. Το καθαρό μας πολιτικό μητρώο. Τα καθαρά μας χέρια. Παραλάβαμε τη χώρα σε συνθήκες χρεοκοπίας, και δουλέψαμε σκληρά για να τη βγάλουμε από τον βούρκο.
Ψήφισαν το ακαταδίωκτο της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για τα Τέμπη, που οι ίδιοι διόρισαν για να τους ελέγξουν! Κανένα ακαταδίωκτο δεν πρόκειται να ισχύσει για κανέναν μετά την πολιτική αλλαγή. Ας το ξέρουν όλοι αυτό.
Οι τράπεζες έχουν υπερκέρδη, κρατώντας καθηλωμένα τα επιτόκια καταθέσεων ενώ αυξάνουν τα επιτόκια χορηγήσεων. Το λέμε καθαρά: Θα θεσπίσουμε έκτακτο φόρο για τις τράπεζες, ώστε να συγκεντρώσουμε χρήματα για να ενισχυθούν οι καταναλωτές που έχουν δάνειο με κυμαινόμενο επιτόκιο.
Δικαιοσύνη Παντού, χωρίς Δικαιοσύνη στη Δικαιοσύνη δεν υπάρχει.
Και Δικαιοσύνη δεν είναι μόνο ένας άνθρωπος, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Υπάρχουν εκεί έξω δεκάδες έντιμοι δικαστές. Με αυτούς θα σπάσουμε το απόστημα της εξάρτησης της δικαστικής από την εκτελεστική εξουσία.
Έχουμε το σχέδιο, την αποφασιστικότητα, την εμπειρία από δύσκολες μάχες, ακόμα και από λάθη που κάναμε.
Έχουμε τους ανθρώπους με όραμα και εμπειρία.
Μπορεί να μη κατάγονται από τζάκια πολιτικά.
Δεν είναι «πρίγκιπες», αλλά άνθρωποι της πραγματικής κοινωνίας.
Της δουλειάς και της δημιουργίας.
Γι’ αυτό και καταλαβαίνουν, νιώθουν την κοινωνία.
Δε ζουν αλλού.
Δε ζούμε αλλού.
Στην κοινωνία αυτή ζούμε και στην κοινωνία αυτή λογοδοτούμε και σε κανέναν άλλο.
Κανένας δεν μας «κρατάει», εκτός από το όραμα και το πρόγραμμα της Δικαιοσύνης.
Σας ευχαριστώ θερμά για την υποδοχή. Φαίνεται, είναι γραφτό απ’ αυτό εδώ το γήπεδο, απ’ αυτήν εδώ την πόλη, από την Καλαμάτα, να κάνουμε το πρώτο βήμα για τη μεγάλη νίκη, το πρώτο βήμα για τις εκλογές της 21ης του Μάη, που θα φέρουν την πολιτική αλλαγή και τη δικαιοσύνη!
Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουμε σήμερα εδώ από την Καλαμάτα. Το μήνυμα της αποφασιστικότητας και το μήνυμα της ελπίδας. Το μήνυμα ότι η προοδευτική κυβέρνηση που έχει ανάγκη ο τόπος, θα γίνει πράξη σε λίγες εβδομάδες από σήμερα.
Με καθαρό μέτωπο, με καθαρό πολιτικό μητρώο, με καθαρές προτάσεις, με καθαρά χέρια, διεκδικούμε την ψήφο του ελληνικού λαού για να αλλάξουμε τη χώρα! Για να ξαναφέρουμε σ’ αυτό τον τόπο τη δικαιοσύνη!
Και το ξέρω, το βλέπω σήμερα στα πρόσωπά σας, ότι θα πετύχουμε. Γιατί είμαστε πιο έτοιμοι, πιο ώριμοι, πιο έμπειροι, αλλά και πιο αποφασισμένοι από ποτέ γι’ αυτό.
Μάθαμε από τις μάχες που δώσαμε. Από τους δύσκολους δρόμους και τις παγίδες που διαβήκαμε. Από τις νίκες που πετύχαμε. Ακόμα κι από όσα θέλαμε αλλά δεν καταφέραμε να κάνουμε πράξη.
Θα την κερδίσουμε όμως αυτή τη δύσκολη μάχη, τη μάχη για την αλλαγή με δικαιοσύνη στον τόπο μας. Και θα την κερδίσουμε μαζί με το λαό, που χωρίς τη δική του δύναμη να ξέρετε, κανένα σχέδιο δεν μπορεί να ευδοκιμήσει.
Γιατί, το λέω πολλές φορές, σε όποια πόλη της χώρας και αν βρεθώ, η αλλαγή είσαστε όλοι εσείς, η αλλαγή είναι ο καθένας από μας. Η αλλαγή είναι ο εργαζόμενος, είναι ο άνεργος, είναι ο νέος, είναι ο μικρομεσαίος, είναι ο αγρότης, είναι ο συνταξιούχους, που διεκδικεί ένα καλύτερο αύριο.
Η αλλαγή είναι οι άνθρωποι που παράγουν και δημιουργούν με τα χέρια, το μυαλό, την επιχειρηματικότητα, την ευαισθησία. Η αλλαγή είναι όλοι εκείνοι που με ευθύνη και αποφασιστικότητα θα προσέλθουν στις κάλπες στις 21 του Μάη, για να πουν το μεγάλο ΟΧΙ στο καθεστώς που δυναστεύει την Ελλάδα τα τελευταία τέσσερα χρόνια και να πουν το μεγάλο ΝΑΙ στο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία, για μια προοδευτική κυβέρνηση που θ’ αλλάξει τον τόπο.
Σ’ αυτή τη κρίσιμη, όμως, εκλογική μάχη προσερχόμαστε όλοι με το βάρος του πένθους και της οργής. Όταν νέοι άνθρωποι παίρνουν το τρένο και αντί να καταλήξουν στην αγκαλιά των δικών τους καταλήγουν στο θάνατο, τότε έρχεται η ώρα να πούμε όλοι να πούμε μια φράση, ανεξάρτητα από το τι πιστεύουμε, ποιο κόμμα ψηφίσαμε, ανεξάρτητα από το ποιες ιδέες μας συγκινούν: Σε όλους έρχεται μια φράση: Ως εδώ! Δεν πάει άλλο!
Όλες οι ασχήμιες του κράτους που διαφημίστηκε ως επιτελικό, δήθεν, συναντήθηκαν στην κοιλάδα των Τεμπών με δραματικές συνέπειες. Η διάλυση του δημόσιου τομέα και κάθε δομής προστασίας των ανθρώπων, η εμμονή στις θολές συμφωνίες για την κερδοσκοπία των μεγάλων συμφερόντων, ο κομματισμός, ο χρηματισμός, το ρουσφέτι, το βόλεμα, η αδιαφορία τελικά όχι μόνο για την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων, αλλά και για την ίδια τη ζωή.
Δεν είναι η ανείπωτη αυτή τραγωδία θέμα για προεκλογική εκμετάλλευση. Και γι` αυτό θα είδατε ότι εμείς, σε αντίθεση με το τι έκανε εκείνη την περίοδο σε άλλες εποχές που είχαμε πάλι δραματικά γεγονότα, δεν επιχειρήσαμε να ορθώσουμε τοξικό λόγο πάνω στο θάνατο 57 ανθρώπων. Είμαστε διαφορετικοί εμείς, δεν είμαστε ίδιοι, είμαστε από άλλη ποιότητα εμείς!
Δεν είναι θέμα για προεκλογική εκμετάλλευση. Είναι μια πληγή όμως, μια πληγή ανοιχτή. Είναι μια πληγή για τις 57 οικογένειες που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους. Είναι μια πληγή για τα εκατομμύρια των Ελλήνων. Για όλους μας.
Και το χρέος του σεβασμού απέναντι σε όσους άδικα έχασαν τη ζωή τους μεταφράζεται τώρα, σε χρέος για την αλήθεια. Γιατί σεβασμός στην πράξη σημαίνει πριν απ’ όλα σεβασμός στην αλήθεια. Όχι ανέξοδες και υποκριτικές συγνώμες.
Διότι ένα μήνα μετά την ανείπωτη αυτή τραγωδία, αιωρούνται ακόμη δραματικά ερωτηματικά πάνω από την ελληνική κοινωνία:
Γιατί το κέντρο τηλεδιοίκησης στη Λάρισα που καταστράφηκε μετά από μια πυρκαγιά μέσα Ιούλη του 2019, 4 χρόνια σχεδόν παραμένει γιαπί; Αν και μόνο αυτό λειτουργούσε θα είχε αποφευχθεί η τραγωδία.
Γιατί παραβίασαν το νόμο για να διορίσουν το μοιραίο σταθμάρχη;
Γιατί ο Υπουργός με φωτογραφική υπουργική απόφαση ήρθε εκ των υστέρων, πέντε μέρες μετά τον διορισμό, να τον μονιμοποιήσει;
Γιατί τοποθετήθηκαν σε κρίσιμες θέσεις ακατάλληλοι και ανεκπαίδευτοι σταθμάρχες;
Γιατί το καλοκαίρι του ‘19 υπήρχαν 1.200 μόνιμοι εργαζόμενοι στον ΟΣΕ και ειδικά στη Λάρισα 25 σταθμάρχες και σήμερα υπάρχουν μόλις 750 εργαζόμενοι στον ΟΣΕ και 10 μόνο σταθμάρχες στη Λάρισα;
Γιατί το σύστημα GSM-R, που είχε πλήρως παραδοθεί, που δίνει τη δυνατότητα τηλεπικοινωνίας ανάμεσα στις αμαξοστοιχίες και στους σταθμούς, είχε πλήρως παραδοθεί και το προσωπικό πλήρως εκπαιδευτεί για τη χρήση του από το 2019, 4 χρόνια μετά ακόμα δεν έχει τεθεί σε λειτουργία;
Γιατί η Σύμβαση ΟΣΕ-ΤΡΑΙΝΟΣΕ που προέβλεπε αρχικά την υποχρέωση για 600 εκατομμύρια επενδύσεις από την ιταλική εταιρία και την υποχρέωση του Δημοσίου να προχωρήσει τα έργα αναβάθμισης και ασφάλειας των υποδομών, ήρθε τελικά στη Βουλή και ψηφίστηκε χωρίς να προβλέπει ούτε τα 600 εκατομμύρια ούτε την υλοποίηση των έργων για την ασφάλεια;
Γιατί τέλος, την επόμενη μέρα του δυστυχήματος και ενώ είχε ήδη επιληφθεί η Δικαιοσύνη, έσπευσε ο πρωθυπουργός να διορίσει τριμελή επιτροπή πραγματογνωμόνων για το δυστύχημα; Που ακούστηκε αυτό, να διορίζουν οι ίδιοι οι ελεγχόμενοι τους ελεγκτές τους;
Αυτά είναι τα μεγάλα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα σήμερα, ένα μήνα μετά από το τραγικό αυτό δυστύχημα.
Και πώς απαντούν η υπεύθυνη κυβέρνηση και ο υπεύθυνος Πρωθυπουργός σ’ αυτά τα ερωτήματα; Απαντούν χωρίς να απαντήσουν. Απαντούν με όρους υποκρισίας, επικοινωνίας και ψέματος. Με όρους συγκάλυψης των ευθυνών τους.
Την πρώτη μέρα έφταιγε ο σταθμάρχης. Τη δεύτερη μέρα έφταιγε η Ρυθμιστική Αρχή. Την τρίτη μέρα έφταιγε η προηγούμενη κυβέρνηση. Ποιος άλλος; Ο ΣΥΡΙΖΑ. Τέσσερα χρόνια κυβερνάνε, ο ΣΥΡΙΖΑ έφταιγε. Την τέταρτη μέρα έφταιγαν όλοι μαζί. Το πολιτικό σύστημα, οι διαχρονικές παθογένειες, το κακό κράτος, οι συντεχνίες.
Όλοι, άρα κανένας συγκεκριμένα. Όλοι αλλά όχι ένας. 10 εκατομμύρια ευθύνες υπάρχουν στον τόπο, μία ευθύνη δεν υπάρχει: Του αρχιεπιτελάρχη του επιτελικού κράτους, του Πρωθυπουργού. Του ανεύθυνου Πρωθυπουργού.
Γιατί απ’ ό,τι φαίνεται ο κ. Μητσοτάκης δεν είναι Πρωθυπουργός της Ελλάδας, αλλά είναι Πρωθυπουργός της χώρας του «δεν ήξερα».
Δεν ήξερε ότι εκτός ΜΕΘ όσοι συμπολίτες μας διασωληνώνονται, πεθαίνουν.
Δεν ήξερε ότι ο ανιψιός του είχε στήσει παρακράτος μέσα στο Μαξίμου και παρακολουθoύσε το μισό πολιτικό σύστημα.
Δεν ήξερε ότι η Υπουργός του πολιτισμού ανέδειξε κορυφαίο πρόσωπο του Πολιτισμού τον κ. Λιγνάδη.
Δεν ήξερε τι έκαναν ο κ. Πάτσης, η κ. Νικολάου, ο κ. Κοντολέων, η στρατιά των αρίστων στην κυβέρνησή του.
Και βέβαια δεν ήξερε τίποτα, δεν είχε ακούσει, δεν είχε ενημερωθεί ότι ο Υπουργός είχε αφήσει ερείπιο το σιδηρόδρομο. Τίποτε δεν ήξερε.
Ήξερε όμως πολύ καλά να φέρει χθες προς ψήφιση στη Βουλή σ’ ένα νομοσχέδιο που υποτίθεται ότι ήταν μέτρα για τη στήριξη των οικογενειών των θανόντων, δεκάδες προεκλογικές διευθετήσεις, εξυπηρετήσεις ρουσφέτια της τελευταίας στιγμής.
Ήξερε επίσης να φέρει χτες να ψηφίσουν το ακαταδίωκτο για την Επιτροπή των Εμπειρογνωμόνων, που οι ίδιοι διόρισαν για να τους ελέγχουν. Για να μη μπορεί κανείς να τους αμφισβητήσει. Ούτε ο νόμος!
Και το ερώτημα είναι: Γιατί ακαταδίωκτο; Τι ακριβώς φοβούνται αυτοί που υποτίθεται έχουν ορισθεί για να βγάλουν στο φως την αλήθεια; Όποιος θέλει να βγάλει την αλήθεια δεν έχει κανένα λόγο να φοβάται. Η αλήθεια δεν φοβίζει. Όσοι θέλουν τη συγκάλυψη έχουν λόγους να φοβούνται.
Φοβάμαι όμως ότι αυτή η κυβέρνηση είναι διαρκώς προσκολλημένη στη λογική της συγκάλυψης. Επικαλείται το απόρρητο για όσους καλούνται να πουν την αλήθεια. Θυμηθείτε τι έγινε στην υπόθεση των υποκλοπών. Και το ακαταδίωκτο σε όσους καλεί να συγκαλύψουν την αλήθεια. Αυτή είναι η κυβέρνηση της συγκάλυψης.
Δυστυχώς όμως για αυτούς δυστυχώς για όλους μας με όσα ζούμε, αλλά δυστυχώς γι` αυτούς που είναι κολλημένοι με τη λογική της συγκάλυψης, η εποχή που αυτό μπορούσε να συμβαίνει, έλαβε τέλος. Ο δρόμος της συγκάλυψης τελείωσε οριστικά με δραματικό τρόπο στα Τέμπη, στην κοιλάδα των Τεμπών.
Και η επόμενη προοδευτική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη, έχει χρέος ηθικό να δώσει άπλετο χώρο στην αλήθεια. Και κανένα ακαταδίωκτο δεν πρόκειται να ισχύσει για κανέναν μετά την πολιτική αλλαγή. Ας το ξέρουν όλοι αυτό.
Φίλες και φίλοι, πολίτες της Καλαμάτας, τα Τέμπη ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Η μοιραία και τραγική στιγμή που έδειξε σε όλη την ελληνική κοινωνία με τρόπο τραγικό, ότι αυτοί που κρατούν στα χέρια τους τις τύχες της χώρας δε νοιάζονται για τους πολλούς. Δε νοιάζονται! Αυτή είναι η αλήθεια.
Νοιάζονται για τον εαυτό τους, νοιάζονται και για τα συμφέροντα με τα οποία διαπλέκονται, νοιάζονται για τους κρατικούς αξιωματούχους.
Νοιάζονται για την ιδιοποίηση και των δημόσιων Ταμείων, νοιάζονται για τη συγκάλυψη αλλά όχι για τους πολλούς, όχι για τους πολίτες αυτής της χώρας.
Ζήσαμε το δράμα της πανδημίας. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που θα μπορούσαν να έχουν σωθεί χάθηκαν. Μας είπαν ότι η πανδημία είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Εκείνο που δεν μας είπαν όμως, είναι γιατί η Ελλάδα βρέθηκε στις πρώτες θέσεις των θανάτων σε αναλογία πληθυσμού σε όλο το δυτικό κόσμο.
Γιατί δεν ενίσχυσαν το ΕΣΥ και τους ανθρώπους του επίσης δε μας είπαν. Γιατί, αντίθετα, αντί να ενισχύσουν το ΕΣΥ και τους ανθρώπους του, διέλυσαν το ΕΣΥ και οργανώνουν την εισβολή της κερδοσκοπίας στο ΕΣΥ.
Ζήσαμε και ζούμε ακόμα και σήμερα, την ενεργειακή κρίση, την κρίση της ακρίβειας. Μας είπαν ότι κι αυτή είναι εισαγόμενη. Ότι φταίει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Δεν μας είπαν όμως, γιατί η Ελλάδα είναι η ακριβότερη χώρα στις τιμές του ρεύματος και της βενζίνης σε όλη την Ευρώπη. Δεν μας είπαν γιατί επιτρέπουν στους παρόχους ενέργειας να αποκομίζουν ουρανοκατέβατα κέρδη.
Δεν μας είπαν γιατί επιδοτούν την αισχροκέρδεια από τα κρατικά ταμεία, μέσα από τους λογαριασμούς. Δεν μας είπαν γιατί ξεπούλησαν τη ΔΕΗ ενώ ήξεραν ότι έρχεται ενεργειακή κρίση. Μας μιλάνε για εισαγόμενη κρίση ακρίβειας, κρύβουν όμως ότι η αισχροκέρδεια δεν είναι εισαγόμενη αλλά είναι ελληνική, είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής τους.
Ζήσαμε επίσης το μεγάλο σκάνδαλο των υποκλοπών. Το σκάνδαλο της κακοποίησης του κράτους δικαίου. Αποδείχτηκε από την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή, με αποδείξεις και στοιχεία ότι το μισό πολιτικό σύστημα, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες, η ηγεσία του στρατού, ευρωβουλευτές, αρχηγοί κομμάτων, υπουργοί, ήταν όλοι υπό παράνομη παρακολούθηση. Από πού: Από την ΕΥΠ που μετατράπηκε ξανά από ΕΥΠ σε ΚΥΠ, Καθεστωτική Υπηρεσία Πληροφοριών. Για λογαριασμό του καθεστώτος Μητσοτάκη.
Από το μέγαρο Μαξίμου λοιπόν γίνονται αυτές οι παρακολουθήσεις. Και δεν είδαμε κανέναν να λογοδοτήσει γι` αυτό. Δεν είδαμε κανέναν να κατηγορείται για το έγκλημα αυτό. Σε κάθε πολιτισμένη δημοκρατική χώρα, σε κάθε ευρωπαϊκό κράτος δικαίου, ένα τέτοιο σκάνδαλο θα είχε οδηγήσει σε παραίτηση τόσο την κυβέρνηση όσο και τον ηθικό αυτουργό πρώτα απ’ όλα, τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.
Εδώ όμως κανείς δεν παραιτείται, κανείς δεν απολογείται, είναι μια κανονικότητα όλο αυτό που συμβαίνει και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αντί να ψάξει να διαλευκάνει το έγκλημα, ψάχνει να βρει πως θα εμποδίσει τις αποκαλύψεις και πως θα τρομοκρατήσει εκείνους που αποκαλύπτουν το έγκλημα.
Αυτή είναι, δυστυχώς, η Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη. Η Ελλάδα της ακρίβειας, της διαφθοράς, της αναξιοκρατίας, της οικογενειοκρατίας, η Ελλάδα της θεσμικής καταρράκωσης, η Ελλάδα της αδικίας.
Και αυτή η Ελλάδα δεν μας αξίζει. Ό,τι και να είμαστε, ότι και να πιστεύουμε, δεν μας αξίζει. Είτε είμαστε Αριστεροί, είτε Κεντρώοι είτε Δεξιοί, αυτή η Ελλάδα δεν μας αξίζει. Το είπα και σήμερα το πρωί στο Άργος. Κανένας, ούτε Δεξιός, ούτε Αριστερός ούτε Κεντρώος δεν επιθυμεί την αδικία, δεν μπορεί να ζήσει με αυτή την αδικία.
Διαφήμισαν επιτελικό κράτος και έχτισαν τελικά ένα ανίκανο, αναποτελεσματικό, οικογενειακό, κομματικό κράτος. Ένα κράτος Α.Ε. Λειτουργούν σα να είναι οι ιδιοκτήτες της χώρας. Σαν αυτή η χώρα να τους ανήκει. Έκαναν κανονικότητα την οικογενειοκρατία και το ρουσφέτι. Υπονόμευσαν το κύρος και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης με τρόπο προκλητικό.
Έφτασαν το κόμμα τους να χρωστά πάνω από 400 εκατομμύρια δανεικά και αγύριστα στις τράπεζες, λεφτά του Έλληνα φορολογούμενου, και δεν ντρέπονται οι ίδιοι να επιβάλλουν την αρπαγή της στέγης των πιο ευάλωτων.
Δεν ντρέπονται να χαρίζουν δάνεια εκατομμυρίων στους Υπουργούς, ενώ με τον νέο πτωχευτικό που ψήφισαν καταδιώκονται με πλειστηριασμούς χιλιάδες μικρομεσαίοι, για μερικές χιλιάδες ευρώ χρέη.
Προσλαμβάνουν διαρκώς αστυνομικούς αντί να προσλάβουν δασκάλους, να προσλάβουν καθηγητές, να προσλάβουν γιατρούς, για το ΕΣΥ. Διαλύουν τη δημόσια Υγεία, την Παιδεία, κάθε δομή κοινωνικής προστασίας.
Οργάνωσαν τη μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος που έχει συμβεί ποτέ στη χώρα από τη μεταπολίτευση, με δυο τρόπους: Με τις επιδοτήσεις με κρατικό χρήμα, κρατώντας υψηλά ΦΠΑ και ειδικό φόρο κατανάλωσης την ώρα που ο πληθωρισμός έχει ξεπεράσει κάθε όριο, αυξάνοντας έτσι τα έσοδα στα Δημόσια Ταμεία λεηλατώντας τους καταναλωτές, για να επιδοτούν τι: Επιχορηγήσεις, να πηγαίνουν τα χρήματα στις εταιρείες της ενέργειας, στα διυλιστήρια, στα σούπερ μάρκετ.
Και ταυτόχρονα, μέσα από την εισβολή των funds στα δάνεια των πολιτών, με τα λογής κοράκια που είχαν ακόμα και στην ίδια τους τη Κοινοβουλευτική Ομάδα και κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ότι τα έχουν στην Κοινοβουλευτικό τους Ομάδα, τον αξιότιμο κύριο Πάτση, οργάνωσαν και οργανώνουν τη μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου που έχει συμβεί στη χώρα από τη μεταπολίτευση και μετά.
Από τους πολλούς στους ολίγους. Από τη μεσαία τάξη στους ισχυρούς και στα funds. Υποσχέθηκαν, πριν από τις εκλογές του ’19, ότι θα στηρίξουν τη μεσαία τάξη. Και πού κατάντησε σήμερα η μεσαία τάξη στον τόπο μας; Να ζει με κουπόνια. Με κουπόνια στα σούπερ μάρκετ, με κουπόνια στα πρατήρια της βενζίνης, με κουπόνια για το ηλεκτρικό ρεύμα, παντού με κουπόνια.
Κατάργησαν το οχτάωρο και επέβαλαν εργασιακή ζούγκλα. Ευτέλισαν τον Πολιτισμό σε τσιμέντο και αρχαιοκαπηλία και άφησαν την Τέχνη και τον κόσμο της Τέχνης, χωρίς στήριξη, χωρίς δικαιώματα, χωρίς μέλλον. Αλλά, τι άλλο είναι η Ελλάδα αν δεν είναι ο πολιτισμός της; τι άλλο είναι η χώρα μας αν δεν είναι πολιτισμός και αν δε στηρίξουμε τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του Πολιτισμού, πώς θα έχουμε μέλλον;
Και το πιο εξωφρενικό, είναι ότι εκμεταλλευόμενοι τις έκτακτες συνθήκες της πανδημίας άλλαξαν τους νόμους και κατάφεραν, πώς το κατάφεραν είναι ένα μεγάλο ερώτημα, αλλά το κατάφεραν, να μοιράσουν σχεδόν 10 δισεκατομμύρια ευρώ με απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς, ως επί το πλείστον σε εταιρείες που φτιάχτηκαν τρεις μέρες πριν την ανάθεση του έργου.
Αυτή είναι η Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη. Και η Ελλάδα αυτή μας πληγώνει όλους. Και θέλω σήμερα ν’ απευθυνθώ, όχι μόνο στους Αριστερούς και τις Αριστερές, τους προοδευτικούς και τις προοδευτικές, αλλά και στους συντηρητικούς πολίτες.
Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι αυτό το κόμμα και αυτή η Ελλάδα που έφτιαξε ο κ. Μητσοτάκης, ούτε στους συντηρητικούς πολίτες μπορεί ν’ αξίζει, ούτε οι συντηρητικοί πολίτες μπορεί να αισθάνονται άνετα. Αλλά αισθάνονται ντροπή.
Γι` αυτό την επομένη των εκλογών, ανεξάρτητα από το σε ποιο κόμμα ανήκουμε, ποιες ιδέες έχουμε, πρέπει να δούμε ποια μέρα θα μας ξημερώσει. Αν αυτή η κυβέρνηση και αυτός ο Πρωθυπουργός πάρουν εντολή ανανέωσης της θητείας τους, αυτοί που καταρράκωσαν το κράτος δικαίου με τις υποκλοπές, αυτοί που διέλυσαν το ίδιο το κράτος με τα ρουσφέτια, αυτοί που οργάνωσαν τη μεγάλη αυτή λεηλασία αναδιανομής του πλούτου, τι άλλο θα κάνουν, αν είναι απολύτως ανεξέλεγκτοι για άλλα 4 χρόνια;
Είναι λοιπόν εθνική υποχρέωση και καθήκον να παλέψουμε όλοι μαζί για να σταθεί η κοινωνία όρθια. Να παλέψουμε όλοι μαζί για μια μεγάλη πολιτική αλλαγή που θα σημαίνει και αλλαγή στην καθημερινότητά μας, αλλαγή στη ζωή μας. Με περισσότερη δικαιοσύνη και προκοπή για όλους.
Και πιστεύω ότι αυτή η Ελλάδα που μας πληγώνει, πρέπει και μπορούμε να την αλλάξουμε. Να νικήσουμε τους αυτουργούς της οικονομικής και εθνικής κατάπτωσης. Να νικήσουμε το στερεότυπο που τους βολεύει. Ποιο είναι το στερεότυπο; «Όλοι ίδιοι είναι, τίποτα δεν αλλάζει». Ναι, μπορεί ν’ αλλάξει. Και όχι, δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο!
Μπορεί κανείς να μας κατηγορήσει για πολλά. Για λάθη, για λάθος επιλογές. Για ένα πράγμα δεν μπορεί κανείς να μας κατηγορήσει: Για την εντιμότητά μας. Για το καθαρό μας μέτωπο. Για τα καθαρά μας χέρια. Παραλάβαμε τη χώρα σε συνθήκες διάλυσης και χρεοκοπίας. Δουλέψαμε σκληρά για να βγάλουμε τη χώρα από το βούρκο της χρεοκοπίας.
Κάναμε λάθη. Ναι, κάναμε λάθη. Βγάλαμε όμως τη χώρα από τα μνημόνια, ρυθμίσαμε το χρέος. Αφήσαμε 37 δισεκατομμύρια στο δημόσιο Ταμείο. Δε δώσαμε εμείς 10 δισεκατομμύρια σε αναθέσεις. Δε γεμίσαμε τις εταιρείες της Δημόσιας Κοινωνικής Ωφέλειας, με κόκκινα golden boys όπως έχουν γεμίσει αυτοί με γαλάζια golden boys, ακρίδες που λεηλατούν το δημόσιο χρήμα.
Δεν είναι στο δικό μας DNA το κέρδος, η αισχροκέρδεια. Στο δικό μας DNA είναι η δικαιοσύνη, είναι η εντιμότητα, είναι η ανθρωπιά. Νοιαζόμαστε για την κοινωνία. Γιατί είμαστε κομμάτι αυτής της κοινωνίας. Αυτή είναι η διαφορά μας.
Οι εκλογές αυτές φίλες και φίλοι, είναι μια ιστορική ευκαιρία να απαντήσουμε στα κρίσιμα διλήμματα που ορθώνονται μπροστά μας. Ποια είναι αυτά τα κρίσιμα διλήμματα:
Πρώτα απ’ όλα: Αλήθεια ή συγκάλυψη; Εντιμότητα ή διαφθορά; Δημοκρατία ή οικογενειοκρατία; Δικαιοσύνη για όλους ή προνόμια για λίγους; Αυτά είναι τα κρίσιμα διλήμματα, αυτά είναι τα μεγάλα ερωτήματα τα οποία καλείται κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας ν’ απαντήσει στις 21 του Μάη.
Είμαι βέβαιος ότι η απάντηση που θα δώσει στις κάλπες, σημαντικό απάντηση που θα δώσει ο ελληνικός λαός, θα είναι: Δικαιοσύνη! Δικαιοσύνη παντού! Γιατί η ανάγκη και το αίτημα της δικαιοσύνης διαπερνούν σήμερα όλη την ελληνική κοινωνία.
Και ξέρετε, έχουμε αρχίσει αυτό πια να το καταλαβαίνουμε όλοι και όλες. Όταν περπατάμε στους δρόμους, όταν μιλάμε στα καφενεία, όταν βγαίνουμε στις πλατείες. Το κλίμα έχει αλλάξει.
Αφήστε τους να βγάζουν αριθμούς και μπάρες στα δελτία των ειδήσεων. Εμείς τους ξέρουμε καλά, τους πραγματικούς αριθμούς και τους πραγματικούς συσχετισμούς. Τους βλέπουμε μέσα στις γειτονιές, μέσα στους χώρους δουλειάς, στις πλατείες και στα καφενεία. Τους βλέπουμε, τους ξέρουμε τους πραγματικούς συσχετισμούς!