Είναι η Επιχειρηματικότητα απόλυτα συνυφασμένη με το Κέρδος;

Γράφει ο Βασίλης Παπαδολιάς

Κοιτώντας τα διάφορα είδη πολιτεύματος κατά τον Αριστοτέλη, αναδεικνύεται η μεγάλη σημασία του χρήματος ως κριτηρίου μετάβασης από ένα πολίτευμα σε άλλο. Αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αριστοτέλης ότι με τη βοήθεια του χρήματος αντικαθίσταται ο Άριστος από αυτόν που μπορεί να χρηματοδοτήσει τη συμμετοχή του στην Αριστοκρατία. Αποτέλεσμα είναι η επιδίωξη του χρήματος, αλλά και η διάκριση των κοινωνικών τάξεων βάσει αυτού.

Ωστόσο το χρηματοκεντρικό μοντέλο δείχνει πλέον ότι δεν μπορεί να οδηγήσει πιο πέρα κοινωνικά την ανθρωπότητα, αλλά ούτε καν και οικονομικά. Αν απόλυτο κριτήριο επιτυχίας είναι το χρήμα, τότε ο πλούσιος δεν έχει ποτέ λόγο να μοιράσει το χρήμα του, ενώ ο φτωχός δεν έχει άλλο τρόπο να κερδίσει κοινωνική αποδοχή, παρά επιδιώκοντας το χρήμα.

Είναι σαφές λοιπόν ότι για να κινηθεί η κοινωνία, η επιχειρηματικότητα, οι νέες ιδέες, είναι απαραίτητο σε κάποιο βαθμό η κοινωνία να αποχρηματισθεί. Να επιβραβευθούν άλλες ποιότητες, όπως η παροχή υπηρεσίας ή να υπάρξουν επιπλέον ανταλλακτικά νομίσματα όπως π.χ. τα χρονομερίδια.

Επίσης στα πλαίσια της αμοιβής μπορούν να λογιστούν και άλλες παράμετροι, π.χ. περισσότερος ελεύθερος χρόνος. Γιατί πρέπει π.χ. οι εργαζόμενοι να δουλεύουν όλοι 8ωρο να μην επιβραβεύονται με περισσότερο ελεύθερο χρόνο, όταν μπορούν να τελειώσουν τη δουλειά τους πιο γρήγορα και πιο παραγωγικά. Το σημερινό σύστημα αρνείται να τους δώσει περισσότερο χρόνο κι αντ’ αυτού τους παρέχει περισσότερα χρήματα, που στην ουσία όμως επιστρέφουν πίσω στο σύστημα ως κατανάλωση ή υπηρεσίες σε τρίτους (π.χ. baby sitter).

Θα πρέπει επομένως να αναθεωρήσουμε γενικότερα και τα συστήματα αμοιβών αλλά και τα συστήματα κινήτρων για να μπορέσουμε να κινηθούμε επιχειρηματικά σε μία εποχή μείωσης – αλλά και απαξίωσης – της ρευστότητας.

Υπό την έννοια αυτή θα είναι καλό να επαναορίσουμε και τον ορισμό της Επιχειρηματικότητας. Επιχειρηματικότητα δεν είναι μόνο η διαδικασία για την παραγωγή χρήματος, αλλά ενδεχομένως και η διαδικασία για την παραγωγή άλλων αγαθών. Οι δημόσιες υπηρεσίες ας πούμε καλούνται να παράγουν υπηρεσίες προς τους πολίτες και όχι κέρδη, αλλά παρόλα αυτά πρέπει να διέπονται από επιχειρηματικότητα (δηλαδή επινοητικότητα, παραγωγικότητα, ικανότητα διαχείρισης κεφαλαίου ή παραγωγικού και ανθρώπινου δυναμικού, διαχείρισης έργων, και όλα τα άλλα συστατικά στοιχεία της επιχειρηματικότητας).

Επομένως η επιχειρηματικότητα δεν είναι απαραιτήτως συνυφασμένη με το χρήμα, αλλά γενικότερα με την παραγωγή κάποιου ωφέλους που μπορεί όμως να είναι και κάτι γενικότερο, π.χ. μία κοινωνική υπηρεσία.

Πηγή “Ομάδα Επιχειρηματικών Πρωτοβουλιών Υποστήριξης κι Επιμόρφωσης”

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Βασίλης Παπαδολιάς έχει σπουδάσει Πληροφορική, Εκπαίδευση Ενηλίκων
και Διοίκηση Επιχειρήσεων και έχει εργάζεται στον Ιδιωτικό Τομέα από
το 1998. Έχει κάνει στο παρελθόν δωρεάν διαλέξεις επιχειρηματικότητας
και αναφορές στην Ηγεσία, τη Διαχείριση Ομάδων, τη Διαχείριση Χρόνου,
τις Στρατηγικές Διαφοροποίησης , την Αξιολόγηση Επένδυσης, κλπ .
Γνωρίζει Αγγλικά και Γερμανικά και έχει ασχοληθεί επίσης εκτενώς και
με Σεμινάρια Εσωτερικής Φιλοσοφίας και Αυτογνωσίας μέσω Διαδικτύου.