Επαναστάτρια του εαυτού μου…

Δεν είμαι επαναστάτρια.

Για την ακρίβεια δεν ήμουν ποτέ και έτσι όπως φαίνεται δεν θα γίνω κιόλας. Ούτε πολεμίστρια υπήρξα ούτε και θα γίνω.

Ένας άνθρωπος που αναζητά την ευτυχία στα απλά και στα καθημερινά είμαι. Ονειροπόλα και ρομαντική με χαρακτηρίζουν

οι δικοί μου άνθρωποι.

Υπέρμαχη των αδικημένων.

Με τις δυσκολίες μου πορεύτηκα από μικρή.

Σημαία μου ήταν πάντα η επιμονή, η υπομονή και το πείσμα.

Πολύ πεισματάρα. Με ότι καταπιανόμουν ήθελα να πετυχαίνω.

Αλλά η επιτυχία μου θέλω να είναι τίμια και με το σπαθί μου.

Ποτέ δεν μου άρεσε να πατάω σε ξένες πλάτες για να πάω μπροστά. Δεν το σηκώνει το πετσί μου αυτό. Μόνη μου και με

τις δικές μου δυνάμεις. Και ότι πετύχω.

Μεταξύ λογικής και καρδίας επέλεγα πάντα το δεύτερο. Και ήμουν αδιάλλακτη πάντα σε αυτό.

Το συναίσθημα ήταν ανέκαθεν παντιέρα μου.

Στα «πρέπει» δεν έμαθα να υπακούω ποτέ.

Δεν μου ηρεμούσαν την ψυχή οι άνθρωποι που μόνιμα σκεφτόντουσαν με την λογική.

Στερούνται συναισθήματος.

Το ξέρω δεν ανήκω σε κανένα κοινωνικό κύκλο με τα μυαλά που κουβαλάω.

Μάλλον δεν θα ήθελα να περιλαμβάνομαι και σε κάνεναν τέτοιο κοσμικό κύκλο.

Γιατί έπρεπε να κάνω σε κάποιον τον αυλοκόλακα και αυτό εγώδεν το γουστάρω καθόλου.

Ούτε μπορώ να σκύβω το κεφάλι στον εκάστοτε «δυνατό».

Καλύτερα με τους λίγους και τους καλούς.

Με τους υποτιθέμενους τρελούς.

Χίλιες φορές τρελή και ανυπότακτη στα πρέπει τους.

23.9.2022