Ο ζωγράφος Μανώλης Μπίζος καταφέρνει να συνδυάζει την ζωγραφική εμπνεόμενος από τον ποιητικό λόγο, ένας καταπληκτικό τρόπο έκφρασης, αφήνει το ποίημα να ‘’οργώσει’’ τον πίνακα, ‘’σταλάζοντας’’ και τις προσωπικές του εικόνες πάνω στον καμβά, ένας τέλειος συνδυασμός που αφήνει τον θεατή να δει και συνάμα να αισθανθεί μέσα από τον ζωγραφικό πίνακα, ακόμα και την αλμύρα της θάλασσας με την ‘’εσωτερική’’ του ματιά.
Κ.Κ.: Κοιτάζοντας προσεκτικά την ζωγραφική σας διαδρομή, παρατηρώ ότι οι μνήμες και λιγότερο το θυμικό κυριαρχούν στις πρώτες σας συλλογές. Όντως συμβαίνει αυτό;
Μ.Μ.: Η μνήμη για μένα λειτούργησε ως η πρώτη ύλη, το θεμέλιο. Στις πρώτες μου συλλογές ένιωθα την ανάγκη να καταγράψω το αποτύπωμα που άφησε ο χρόνος και οι εμπειρίες μου. Το θυμικό υπήρχε, αλλά ήταν ίσως πιο συγκρατημένο, φιλτραρισμένο μέσα από την απόσταση του χρόνου. ήταν μια προσπάθεια να καταλάβω από πού έρχομαι, πριν αφεθώ στο που με πάει το συναίσθημα.
Κ.Κ.: Προχωρώντας στο σήμερα το θυμικό πιο έντονα συνεχίζει να απεικονίζεται, στους πίνακες σας, αλλά με ένα τρόπο διαφορετικό. Αυτές οι αποχρώσεις του σίδερου όπως το γρι, το καφέ της σκουριάς και το βαθύ κόκκινο με παραπέμπουν στην αλμύρα της θάλασσας, από που προέρχεται αυτή η «ωρίμανση» μέσα στο χρόνο;
Μ.Μ.: Αυτή η ωρίμανση είναι η αποδοχή της φθοράς που φέρνει η αλμύρα και ο χρόνος στοιχεία που δεν καταστρέφουν, αλλά μεταμορφώνουν. το σίδερο η σκουριά δεν είναι για μένα νεκρά υλικά, αλλά σύμβολα αντοχής. η στροφή σε αυτές τις γήινες και βιομηχανικές αποχρώσεις γεννήθηκε από την ανάγκη μου να μιλήσω για το μετά της ορμής για ότι μένει όρθιο όταν τα φώτα σβήνουν και μένει μόνο η ουσία και θάλασσα.
Κ.Κ.: Η αντανάκλαση και η συνεχής αλλά ήπια κίνηση με παραπέμπει σε ήρεμα λιμάνια με παροπλισμένα ‘’κουφάρια’’ και άλλες φορές οι πίνακες σας μας προκαλούν επαγρύπνηση να προβληματισμό. Τελικά οι πίνακές σας μας παραπέμπουν στην ποίηση δηλαδή πρέπει να τους αισθανθούμε και όχι να τους καταλάβουμε;
Μ.Μ.: Η ζωγραφική όπως και η ποίηση δεν είναι γρίφος για να τον λύσεις, αλλά μια εμπειρία για να βιώσεις. Αν προσπαθήσεις να καταλάβεις λογικά έναν πίνακα, ίσως χάσεις την ουσία του. Τα κουφάρια και οι αντανακλάσεις είναι οι στίχοι μου. Θέλω ο θεατής να νιώσει την υγρασία και την ησυχία του λιμανιού, να αναμετρηθεί με τις δικές του σιωπές. Η τέχνη είναι επιτυχημένη όταν γίνεται καθρέφτης των συναισθημάτων του άλλου.
Κ.Κ.: Μιλήστε μας για την επερχόμενη ατομική σας έκθεση με τίτλο « Μετέωρες Ελπίδες»
Μ.Μ.: Οι μετέωρες Ελπίδες είναι μια κατάθεση για την εποχή μας. Βρισκόμαστε σε μια ενδιάμεση κατάσταση, μεταξύ φθοράς και ονείρου. Στην έκθεση αυτή, ο εξπρεσιονισμός συναντά τον ποιητικό λόγο για να μιλήσει για την προσμονή. Είναι ελπίδες που δεν έχουν πατήσει ακόμα γερά στο έδαφος, αλλά αρνούνται να πέσουν. Είναι η στιγμή που το πινέλο οργώνει τον καμβά αναζητώντας ένα λιμάνι.
Κ.Κ.: Ο εξπρεσιονισμός για σας είναι ένα ‘’εργαλείο’’ για να αποτυπώσετε την αλήθεια που προκύπτει μέσα από το συναίσθημα;
Μ.Μ.: Ο εξπρεσιονισμός για μένα δεν είναι απλώς ένα καλλιτεχνικό ρεύμα, αλλά η ανάγκη μου να παραμορφώσω την πραγματικότητα για να αναδείξω την αλήθεια του συναισθήματος. στις Μετέωρες Ελπίδες η χειρονομία μου γίνεται πιο έντονη, οι στρώσεις του χρώματος πιο πυκνές και οι φόρμες συχνά υποχωρούν μπροστά στην εσωτερική ένταση. Δεν με ενδιαφέρει να απεικονίσω το φαίνεσθαι ενός σκουριασμένου πλοίου η ενός τοπίου, αλλά την αγωνία, την σιωπή η την προσμονή που αυτό εκπέμπει. Ο εξπρεσιονισμός είναι το εργαλείο μου για να μετατρέψω τον ποιητικό λόγο σε ορμητική εικόνα, εκεί όπου το χρώμα σταματά να είναι περιγραφικό και γίνεται καθαρή ψυχογραφία.
Κ.Κ.: Ευχαριστώ πολύ! Περιμένουμε με πολύ ενδιαφέρων την Ατομική σας Έκθεση με τίτλο “Μετέωρες Ελπίδες”, που θα διεξαχθεί στο Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων. Εγκαίνια τη Τρίτη 12 Μάϊου και ώρες 19.00-22.00
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Μανώλης Μπίτζος
Ζωγράφος
Γεννήθηκα στην καβάλα το 1955
Ζω και εργάζομαι στην Αθήνα
Με την Ζωγραφική ήρθα σε επαφή από μικρή ηλικία. Πήρα μαθήματα ζωγραφικής από τον καθηγητή της σχολής καλών τεχνών Δ. Δανιήλ και τον ζωγράφο Δ. Χυτήρη έχω φοίτηση στα σεμινάρια της σχολής Χ.Ε.Ν Ελλάδος.
Είμαι μέλος του Επιμελητήριου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (Ε.Ε.Τ.Ε)
Το 1990 πραγματοποίησα την πρώτη μου έκθεση, μέχρι σήμερα έχω πραγματοποίηση αρκετές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Έργα μου υπάρχουν σε διαφορά μουσεία, πινακοθήκες και ιδιωτικές συλλογές. Έχω συμπεριληφθεί ως ζωγράφος στης εκδόσεις ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΖΩΓΡΑΦΟΙ ( στον ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΟΙΚΟ Μέλισσα) στην ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ και στο WHO IS WHO στην Ελλάδας Μ.Ε.Π. επίσης έχω ζωγραφίσει εξώφυλλα λογοτεχνικών και ιατρικών βιβλίων.
Ατομικές Εκθέσεις
Κέντρο Τεχνών Γραμμές Αθήνα 2019
Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά 2016
Κέντρο Τεχνών Γραμμές Αθήνα 2012
Gallery Κιβωτός Αθήνα 2009/2007/2005/2003
Gallery Πανσέληνος Θες/νίκη 2000/1996
Gallery Κιβωτός Αθήνα 1990
Ομαδικές Εκθέσεις
Ε.Ε.Τ.Ε. Δημόσιο Καπνεργοστάσιο της Βουλής 2026
ENERTGY ATHENS 2025
Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής Ψ.Ν.Α 2024
Luminous Eye Gallery 2023
Ε.Ε.Τ.Ε. Δημόσιο Καπνεργοστάσιο της Βουλής 2023
Ε.Ε.Τ.Ε. Δημόσιο Καπνεργοστάσιο της Βουλής 2022
Platforms Σχολή Καλών Τεχνών 2021
Ιστορικό Αρχείο Μουσείο ΥΔΡΑΣ 2019
ART TOWERACORA ARTINET GALLERY ΑΘΗΝΑ 2009
6η Διαδημοτική Έκθεση Δ. Αττικής 2008
Gallery ΚΙΒΩΤΌΣ ΑΘΗΝΑ 1997/ 1995 /1994
Gallery Πανσέληνος Θεσ/νίκη 1991 / 1992
Έργα μου βρίσκονται
Στην Πινακοθήκη Κυκλάδων
Στο Μουσείο Μαρ. Κοτόπουλά
Στο Ναυτικό Μουσείο Κρήτης
Στο Δήμο Πηνειού
Και σε Ιδιωτικές Συλλογές
