Φεστιβάλ Χορού | Onassis Dance Days (ODD)

ΧΟΡΟΣ. ΣΤΑ ΑΚΡΑ. ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.

02 – 05.03.2023 | Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Τι προηγείται; Το σεξ ή ο έρωτας;Γιατί ξεστομίζονται με τέτοια άνεσηχαρακτηρισμοί,όπως αλόγα, σκύλα, γοργόνα, για γυναίκες; Είναι το headbangingανδρική υπόθεση; Είναι οι γυναίκες δαιμονισμένες που χρειάζονται εξορκισμό;Πού σταματά η ηδονοβλεπτική ματιά πάνω σε ένα γυναικείο σώμα; Και,τέλοςπάντων,«είναι αυτό χορός»;Το καθιερωμένο φεστιβάλ χορού της Στέγης κλείνει φέτος δέκα χρόνια,ανανεώνεται και δίνει τη σκυτάλη στη νέα γενιά γυναικών δημιουργών του χορού.4 ημέρες, 6 παραγωγές, 2μαθήματα, μία συζήτηση με το κοινό και πολύς χορός εντός και εκτός σκηνών. Το ODD αγκαλιάζει το παράδοξο, καταργεί τα σύνορα και κοιτάζει στα μάτια την επόμενη δεκαετία.

  1. στον ρυθμό της μουσικής–μια πρακτική συνδεδεμένη κυρίως με άντρες παρά με γυναίκες(ΠάταγοςΠάταγοςΌργανα).Φιλοξενούμενος αστέρι για το 2023, η διεθνώς ανερχόμενη περφόρμερ, χορογράφος καισκηνοθέτριαΜαρίναΟτέροαπό την Αργεντινή, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με το δίπτυχο ΓΑΜΏΜΟΥ και ΑΓΆΠΗΜΟΥ,όπου «ερωτικοποιεί» τη βιογραφία της καταθέτοντας τη δική της πρόταση για τα πράγματα–τόσο για το τι είναι χορός όσο και για το τι είναιερωτική ζωή. Οι επιμελητές τουΠΑΡΆΞΕΝΟΣ,Ιλειάνα Δημάδη, Αφροδίτη Παναγιωτάκου και Κωνσταντίνος Τζάθας,αναφέρουν: «Αποκαλυπτικές. Αυτό είναι οι πέντε γυναίκες-δημιουργοί και ερμηνεύτριες των έργων του φετινού φεστιβάλ χορογράφων της Στέγης. Καμιά τους δεν γδύνεται. Εάν κάτι γδύνεται, είναι το βλέμμα μας πάνω σε ένα επίμαχο σώμα: το γυναικείο.Γιατί με τους χορούς τους ρίχνουν ένα όλο δικό τους, εκτυφλωτικά ανορθόδοξο φως σε μια σειρά από τοξικές πατριαρχικές πρακτικές, σε συστηματικές απόπειρες κοινωνικού ελέγχου στα σώματα και τις επιθυμίες τους: από την αντικειμενικοποίηση του γυναικείου σώματος ως σεξουαλικού φετίχ έως το στριπτίζ αυτό καθαυτό και από τον εξορκισμόδαιμονισμένων θηλυκών έως τη ρητορική μίσους και μειωτικής υποτίμησης με κλισέ λεκτικούς χαρακτηρισμούς, όπως”γαζέλα”,”σκύλα”και”φάλαινα”.Κοιτάζουν όλες τουςκατάματα αυτή τη νέα εποχή, όταν και όπου τα σώματα, οι πόθοι και η σεξουαλικότητάτους–αρσενική, θηλυκή και όποια άλλη–δεν είναι απλώς πεδία μάχης, αλλά επίσης τοπίαενός είδους που επιδεικνύει αναπολόγητα την οντότητά του, όσο παράδοξη κι αν επιθυμείτο ίδιο να είναι. Παράδοξη όσο και το ODD».Σχεδιασμός &ΕπιμέλειαΠΑΡΆΞΕΝΟΣ: Ιλειάνα Δημάδη, Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Κωνσταντίνος Τζάθας Επικεφαλής Παραγωγής: Βασίλης ΠαναγιωτακόπουλοςΟργάνωση Παραγωγής: Χριστίνα Πιτούλη, Δέσποινα Σιφνιάδου Εκτέλεση Παραγωγής: Δανάη Γιαννακοπούλου, Ιουλία Σταμούλη, Δήμητρα ΜπουζάνηΤεχνική Διεύθυνση: Λευτέρης Καραμπίλας, Γιάννης ΝτόβαςΣτάδιοΔιαχειριστές: Κατερίνα Γεωργουδάκη, Κατερίνα Κότσου, Ναταλία Βορριά, Μελίνα ΛορκίδηΚαλλιτεχνική Καθοδήγηση: Μόρια Έβανς, Κριστιάν Ρίτσο Οργάνωση Δράσεων Εξωστρέφειας: Χριστίνα Λιάτα Οργάνωση Δράσεων Onassis AiR: Νεφέλη Μυρωδιά, Μυρτώ Κατσιμίχα, Σωτηρία Σμυρναίου -Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση. Οι παραγωγές των Έλενας Αντωνίου, Νεφέλης Αστερίου, Ξένιας Κογχυλάκη και Χαράς Κότσαλη εντάχθηκαν στο πρόγραμμα του Ωνάση Χορός Ημέρες ύστερα από πρόκρισή τους στοΑνοίγω Τηλεφωνώ ΩνάσηΣτέγηΜέλλονN.O.W.Συνοπτικό πρόγραμμαΓΑΜΗΣΕ ΜΕ / ΑΓΑΠΑ ΜΕ | Μαρίνα ΟτέροΓΑΜΏΜΟΥ| Πέμπτη 2 Μαρτίου & Παρασκευή 3 Μαρτίου | 20:30 | Κεντρική Σκηνή ΑΓΆΠΗΜΟΥ| Σάββατο 4 Μαρτίου & Κυριακή 5 Μαρτίου | 20:30 | Κεντρική Σκηνή Ηλικίες: 18+«Γάμα με / Αγάπα με». Με αυτές τις συστάσεις κάνει την πρώτη εμφάνισή της στην Ελλάδα η διεθνώς ανερχόμενη χορογράφος Μαρίνα Οτέρο από την Αργεντινή, «ερωτικοποιώντας» τηβιογραφίατης με ένα δίπτυχο που δηλώνει περίτρανα «πρώτασεξ, μετά αγάπη…».
    ΤΟΠΊΟ| Έλενα Αντωνίου Πέμπτη 2 Μαρτίου–Κυριακή 5 Μαρτίου | 18:30 | Κεντρική Σκηνή Ηλικίες: 16+Κανένας δεν γδύνεται, όλοι αναστενάζουν. Ηδονή και τραύμα μαζί. Ένα σόλο στα όρια του στριπτίζ, με την Έλενα Αντωνίου να υπερσεξουαλικοποιεί, να υπερεκθέτει και να αυτοαντικειμενικοποιεί το σώμα της.βεστιάριος| Νεφέλη ΑστερίουΠέμπτη 2 Μαρτίου | 17:30 | Μικρή ΣκηνήΠαρασκευή 3 Μαρτίου | 19:30 | Μικρή ΣκηνήΗ γυναίκα-φάλαινα, η γυναίκα-γαζέλα, η γυναίκα-σειρήνα, η σκύλα, η γοργόνα… Ένα σόλομεταμορφώσεων, βασισμένο στα ζωομορφικά κλισέ χαρακτηρισμών του γυναικείου φύλου.ΠάταγοςΠάταγοςΌργανα| Ξένια ΚογχυλάκηΠέμπτη 2 Μαρτίου | 19:30 | Μικρή ΣκηνήΠαρασκευή 3 Μαρτίου | 17:30 | Μικρή Σκηνή. Το κούνημα του μακρυμάλλικου κεφαλιού, δηλαδή τοαλλαγή κεφαλής, είναι η πηγή έμπνευσης αυτού του γυναικείου ντουέτου που επανοικειοποιείται μια κλασική αρρενωπή πρακτική. Μέχρι τελικής πτώσεως.προς είμαι Κατείχε| Χαρά ΚότσαληΣάββατο 4 Μαρτίου&Κυριακή 5 Μαρτίου | 19:30 | Μικρή ΣκηνήΔαίμονες. Πνεύματα. Εξορκισμοί. Στα όρια της περφόρμανς και τουζωσυναυλία, η ΧαράΚότσαλη στήνει ένα σόλο για την πνευματοκαταληψία, για την οποία πρωτίστως γυναίκες κατηγορήθηκαν και άνδρες τις εξόρκισαν.ΠΑΡΆΞΕΝΟΣΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΜαθήματαΣτο πλαίσιο του φεστιβάλ, τοΣαββατοκύριακο 4και5 Μαρτίου2023θα πραγματοποιηθούν δύομαθήματαμε ελεύθερη είσοδο, για την ευρύτερη καλλιτεχνική κοινότητα (χορογράφους, χορευτές, περφόρμερ, δραματουργούς, ερευνητές κίνησης κ.λπ.) από τους προσκεκλημένουςΩνάσης AiRΥπότροφοι ΜόριΑχ Έβανς και Κρίστιαν Ρίτσο.
  2. Είσοδος ελεύθερη με σειράπροτεραιότητας βάσει υποβολής συμμετοχής. Περισσότερες πληροφορίεςεδώ.Σάββατο 4 Μαρτίου,16:30-18:00 |Μάθημαμε τηΜοριάΈβανς|ΓαλαξίαςΣτούντιο-Στέγη(γλώσσα εργασίας:αγγλικά)Σημαντική χορογράφος και χορεύτρια απότη Νέα Υόρκη, η οποία προσεγγίζειτον χορό ως μιασαρκική, μητριαρχική φόρμα που κινείται μεταξύ μινιμαλισμού και υπερβολής.Από το 2011,με το εγχείρημα “Το Γραφείο για το Μέλλον της Χορογραφίας”,έχει συστήσει ένα συλλογικό σύστημα με σκοπό τη δημιουργία ερευνητικών διαδικασιώνκαι πρακτικών για τη μελέτη συμμετοχικών περφόρμανς και χορογραφικών συστημάτων.
  3. Κυριακή 5 Μαρτίου, 16:30-18.00 Masterclass με τονΚρίστιαν Ρίτσο|Στούντιο Γαλαξίας-Στέγη(γλώσσα εργασίας: αγγλικά)Διεθνώς αναγνωρισμένος Γάλλος χορογράφος,εικαστικός καλλιτέχνηςκαι επιμελητής, μεπερισσότερεςαπό 40 πρωτότυπες χορογραφίες στο ενεργητικό του και, από το 2015,
    καλλιτεχνικός διευθυντής του ΕθνικούΧορογραφικούΚέντρου τουΜονπελιέ(ICI-ΚΔ), στο οποίο έχει υποστηρίξει την έρευνα αρκετών Ελλήνων δημιουργών. Από τους πρωτεργάτες της δραματουργίας στον σύγχρονο χορό, γνώριμος στο ελληνικό κοινό από παλαιότερεςπαραστάσεις του στο Φεστιβάλ Αθηνών καιστο Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας,είναι ένας ακαταπόνητος αναζητητής της μεταμορφωτικής λειτουργίας των σωμάτων στον χώρο.ΚόμμαΠΑΡΆΞΕΝΟΣΣάββατο 4 ΜαρτίουΜετά τις παραστάσεις του Σαββάτου 4 Μαρτίου,θα ακολουθήσει πάρτυ για το κοινό στο φουαγιέτης Στέγης με την Dj K.atou.Συζήτηση με το κοινόΤηνΚυριακή 5 Μαρτίου, μετά το τέλος των παραστάσεων θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό με τη συμμετοχή των χορογράφων Νεφέλης Αστερίου, Έλενας Αντωνίου, Ξένιας Κογχυλάκη καιΧαράς Κότσαλη στη Μικρή Σκηνή της Στέγης.Συντονισμός: Χριστίνα Γαλανοπούλου,Δημοσιογράφος–Αρθρογράφος φεμινιστικών καιέμφυλων ζητημάτων ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΠΡΟΓΡΑΜΜΑΓΑΜΏΜΟΥ/ΑΓΆΠΗΜΟΥ|Μαρίνα Οτέρο Η διεθνώς ανερχόμενη χορογράφος από τηνΑργεντινή στο Onassis Dance DaysΓΑΜΏΜΟΥΠέμπτη 2 Μαρτίου & Παρασκευή 3 Μαρτίου | 20:30 | Κεντρική ΣκηνήΔιάρκεια: 70’ΑΓΆΠΑ ΜΕ Σάββατο 4 Μαρτίου & Κυριακή 5 Μαρτίου | 20:30 | Κεντρική ΣκηνήΔιάρκεια: 55́Κατάλληλο για ηλικίες 18+ΗΜαρίνα Οτέρο(γενν. 1984 Μπουένος Άιρες) είναι επίσημη προσκεκλημένη τουΠΑΡΆΞΕΝΟΣγια το 2023, στην πρώτη της εμφάνιση στην Ελλάδα. Είναι εκείνη που συστήνεται ως «μια χορεύτρια που δεν χορεύει».Εκείνη που έχει θέσει ως έργο ζωής το να κάνει τη ζωή της έργο τέχνης. Εκείνη που μιλά σπαρακτικά αστείακαι εκ βαθέων τόσο για τους άτυχους έρωτές της όσο και για τη σακατεμένη σπλήνα της.«Πείτε το ναρκισσισμό, αλλά ποιος άλλος θα μιλήσει για μένα εάν όχι εγώ;» δηλώνει η Οτέρο στο ΓΑΜΏΜΟΥ, ένα αυτοβιογραφικό έργο με πέντε ολόγυμνους άνδρες να χορεύουν αντί εκείνης, ενόσω η ίδια εξιστορεί τι συνέβη και δεν μπορεί να χορέψει πια, πιάνοντας το νήμα από την ιστορία του παππού της και την εμπλοκή του στη δικτατορία της Αργεντινής, για να φτάσει στο χειρουργείο που υπεβλήθη η ίδια καιαπό εκεί στη συνειδητοποίηση της φθοράς και τον πόθο για έρωτες,ταξίδια, ζωή και–πάντα–για τη σκηνή.«Η σκηνή ήταν πάντα πιο σημαντική από τη ζωή μου» παραδέχεται και το αποδεικνύει στο ΑΓΆΠΑ ΜΕ, το σόλο με την ίδια,αρχικά ακίνητη και σε απόλυτο σκοτάδι, να καταγράφει το προσωπικό της ημερολόγιοενώπιον των θεατών και να προχωρά σε εξομολογήσεις σαν μια ξένη που μετανάστευσε από τη χώρα της.Τα δύο έργα που παρουσιάζονται είναι μέρος του πρότζεκτ Θυμηθείτε να ζήσετε, ενός εν εξελίξει έργου γιατη ζωή της, στο οποίο η ίδια αποτελεί το αντικείμενο της έρευνάς της μέχρι την ημέρα που θα πεθάνει.Πρώτα θα παρουσιαστεί το ΓΆΜΗΣΈ ΜΕ. Μετά το ΑΓΆΠΑ ΜΕ. «Έτσι πάνε αυτά. Γάμα με πρώτα. Κι ύστερα μιλάμε για έρωτα» όπως λέει και η ίδια η Μαρίνα Οτέρο.*ΤοΑΓΆΠΑ ΜΕείναι συνδημιουργία της Marina Otero και τουΜαρτίν Φλόρες Κάρδενας.ΣυντελεστέςΓΆΜΗΣΈ ΜΕΔραματουργία &σκηνοθεσία: Marina Otero
    Ερμηνευτές: Αουγκούστο Τσιάπε, Κριστιάν Βέγκα, Φρεντ Ραπόσο, Χουάν Φρανσίσκο Λόπεζ Μπούμπιτσα, ΜιγκέλΒαλντιβιέσο & Μαρίνα ΟτέροΣχεδιασμός Χώρου &Φωτισμών: Adrián Grimozzi Σκηνικά και Φωτισμοί περιοδείας–Τεχνική Διεύθυνση: David Seldes, Φακούντο Ντέιβιντ Σχεδιασμός Κοστουμιών: Uriel CistaroΣχεδιασμός Ήχου &πρωτότυπη Μουσική: Julián Rodríguez Rona Σύμβουλος Δραματουργίας: MartínΦλόρες Κάρδενας Βοηθός Σκηνοθέτριας: Lucrecia Pierpaoli Βοηθός Χορογραφίας: Lucía Giannoni Βοηθός Σχεδιασμού Χώρου&Φωτισμών: Καρολίνα Γκαρσία Ούγκριν Εικαστικός Καλλιτέχνης: Lucio Bazzalo Οπτικοακουστικό Μοντάζ: Florencia Labat Ενδυματολογία: Chu Riperto Φωτογραφία: Ματίας Κέντακ Κατασκευή Κοστουμιών: Adriana Baldani Εκτελεστικό Παραγωγός: Mariano de Mendonça Παραγωγή:Μαριάνο ντε Μεντόντσα—Μάρσια Ρίβας Διεθνήςδιανομή&Παραγωγή περιοδείας:Ότο Παραγωγές, Ηχόχρωμα 4, Στούντιο Γκρομπόνε, PTC TeatroΤο έργο αυτόέκανε παγκόσμια πρεμιέρα σε συμπαραγωγή με το Διεθνές Φεστιβάλ του Μπουένος Άιρες(ΦΙΒΑ) 2020 Συντελεστές ΑΓΆΠΑ ΜΕ Ερμηνεύει η Marina Otero Κείμενο&Σκηνοθεσία:Μαρίνα Οτέρο, Μαρτίν Φλόρες Κάρδενας Σχεδιασμός Φωτισμών: Matías SendónΦωτογραφία: Νόρα ΛέζαΌχι Εικονογραφήσεις: Martín Flores Cárdenas Εκτελεστικό Παραγωγός: Mariano de Mendonça Παραγωγή:Μαριάνο ντε Μεντόντσα, Κάζα Τεάτρο Εστουδίο, Μάρσια Ρίβας Διεθνήςδιανομή:Otto Παραγωγές, Ηχόχρωμα 4, PTC Teatro, Στούντιο ΓκρομπόνεΝικητήρια παραγωγή του βραβείουStimulus για δημιουργία και παραγωγή έργου παραστατικών τεχνώναπό τις CTBA + Banco Ciudad 2020-2021Αυτό το έργο έκανε πρεμιέρα σε συμπαραγωγή με το Διεθνές Φεστιβάλ του Μπουένος Άιρες (FIBA) 2022Πρεμιέρα FIBA 2022https://www.onassis.org/el/whats-στις/ωνάση-χορός-μέρες/γαμώτο-μου-Αγάπη-μου-μαρίνα-οτέροΤΟΠΊΟ|ΈλεναΑντωνίουΠέμπτη 2 Μαρτίου–Κυριακή 5 Μαρτίου | 18:30 | Κεντρική ΣκηνήΔιάρκεια: 51 ́Κατάλληλο για ηλικίες 16+«Όλα τα τοπία είναιαυτοβιογραφικά» επισημαίνει ο ποιητής Charles Wright και η Έλενα Αντωνίουαντιμετωπίζει στοΤΟΠΊΟτο σώματης ως τοπίο.«Και τουρλώνεις τον και βγάζεις τις πιο ερωτικές σου κινητικότητες και ανασαίνεις και κουράζεσαι.Και σε βλέπουν. Και σε παρατηρούν. Και θέλεις να σε βλέπουν. Και θέλεις να σε παρατηρούν. Και εκτίθεσαι.Έχεις ζητήσει να εκτίθεσαι. Κι έτσι δίνεις αυτό που έχεις. Το σώμα σου ως σεξουαλικό. Εσύ την έστησεςτην παράσταση και εσύ την υφίστασαι. Νομίζεις ότι εσύ την ολοκληρώνεις. Αλλά δεν…» αναφέρει στιςσημειώσεις του προς την ερμηνεύτρια ο δραματουργός του έργου, Οδυσσέας Ι. Κωνσταντίνου.Πράγματι, το βλέμμα του κάθε θεατή/παρατηρητή και,αντίστοιχα, η εγγύτητα ή η απόσταση από την οποίαθα επιλέξει να παρατηρήσει το σώμα/θέαμα της Έλενας Αντωνίου είναι εκείνα που συμπληρώνουν το έργο.Εκείνη θέτει αναπολόγητα τον εαυτό της στην ανάδειξη του προσωπικού βιώματος σαν ένα συλλογικότοπίο. Υπερεκθέτει το θηλυκό σώμα με απόλαυση και εξαντλεί το όριο της θεαματικότητας, προσκαλώνταςκαι προκαλώντας με επιτήδευση το βλέμμα των θεατών. Δημιουργεί τον χώρο προκειμένου το πολιτικόσώμα να υπάρξει ως βαθιά τραυματισμένο αλλά και ελεύθερα σεξουαλικό.
    ΣυντελεστέςΙδέα, Χορογραφία & Ερμηνεία: Έλενα ΑντωνίουΜουσική & Ηχητικός Σχεδιασμός: Σταύρος ΓασπαράτοςΚαλλιτεχνική Διεύθυνση: Χρήστος ΚυριακίδηςΔραματουργία: Οδυσσέας Ι. ΚωνσταντίνουΣχεδιασμός Φωτισμών: Βασίλης ΠετεινάρηςΦωτογραφία Αφίσας: Στέλιος ΚαλλινίκουΓραφικά: Νίκος ΣτέφουΚομμώσεις: Άγγελος ΠάτταςΣυντονισμός Παραγωγής: Άλεξ ΠαπασημακοπούλουΣτην παράσταση γίνεται χρήση καπνού.Το κοινό μπορεί να κινείται ελεύθερα εντός της αίθουσας.Επιτρέπεται η λήψη φωτογραφιών και βίντεοκατά τη διάρκειατης παράστασης.Η πρεμιέρα της παράστασης πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο στο πλαίσιο του προγράμματοςΤΕΡΨΙΧΟΡΗ του Υφυπουργείου Πολιτισμού Κύπρου.Διαβάστε περισσότεραΌπως «όλα τα τοπία είναι αυτοβιογραφικά», έτσι και στοΤΟΠΊΟ, το τρίτο κατά σειρά έργοτης, μετά ταΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ(Στέγη, 2019) καιΕΥΧΉ(Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Λευκωσίας, 2021), ηΈλενα Αντωνίου σχολιάζει περιπαικτικά,ως γυναίκα δημιουργός, την αλληλεπίδραση με τιςπατριαρχικές κουλτούρες του 21ου αιώνα.«Το σώμα μας είναι ένα τοπίο τραυματισμένο και πένθιμο. Και η ιστορία έχει δείξει ότι το πένθοςφέρνει επανάσταση. Και η επανάσταση αλλαγή. Ας γίνουν τα πένθιμα σώματάμας και τα σκαμμέναβλέμματά μας ένας τόπος επανάστασης». Αυτές είναι σημειώσεις του δραματουργού τουΤΟΠΊΟ, Οδυσσέα Ι. Κωνσταντίνου (aka ody icons), o οποίος έχει εμφανιστεί ως δημιουργόςκαι ερμηνευτής στο Φεστιβάλ Χορογράφων της Στέγης στο παρελθόνκαι, συγκεκριμένα, με τοψηφιακό έργοΝΑΙ ΧΑΛΛΟ ΓΕΙΑ(2021).Εκτός από χορογράφος και χορεύτρια, η Έλενα Αντωνίου επιμελείται την κίνηση σε πολλέςθεατρικές παραστάσεις, με πιο πρόσφατη την παραγωγή του Θεατρικού Οργανισμού ΚύπρουΛυσσασμένη Γάτατου Tennessee Williams, σε σκηνοθεσία Πάρι Ερωτοκρίτου.https://www.onassis.org/el/whats-στις/ωνάση-χορός-ημέρες/τοπίο-Έλενα-Αντωνίουβεστιάριος|ΝεφέληΑστερίουΠέμπτη 2 Μαρτίου | 17:30 | Μικρή ΣκηνήΠαρασκευή 3 Μαρτίου |19:30 | Μικρή ΣκηνήΔιάρκεια: 35́Τοβεστιάριοςείναιένα σκηνικό «τερατολόγιο», ένας μεταφορικός και, ταυτόχρονα, μεταμορφωτικόςκατάλογος τερατόμορφωνεικόνων και κινήσεων. Η γυναίκα-αράχνη, η χορεύτρια-κύκνος, η συλφίδα, ηγαζέλα ή η αλόγα, η σκύλα (η γνωστή μας bitch) συστήνονται για να μείνουν ή εμφανίζονται στιγμιαία καιχάνονται. Σύμβολα, χορευτικές αναφορές, εξαγριωμένες αλλά και μελαγχολικές φιγούρες συνθέτουν ένασύστημα σημείων τόσο για να διευκολύνουν όσο και για να ανατρέψουν κάθε απόπειρα ορισμού.Αντλώντας έμπνευση από τις κλασικές και κλισέ αποδόσεις ζωικών χαρακτηριστικών στις θηλυκές τουείδους μας, τοβεστιάριοςαναδιατυπώνει την ερώτηση της ταυτότητας σε μια περίοδο που η αλλαγή είναι ημόνη σταθερά.Το έργο καταπιάνεται καυστικά με τη θηλυκότητα και την αρρενωπότητα, ανατρέχοντας σε διάφορεςκινητικές πρακτικές. Αναζητά τις αντηχήσεις τους στη σωματική εκφραστικότητα, τις αναπαριστά, δοκιμάζεινα τις οικειοποιηθεί ή να θολώσει τα νοήματά τους. Καλώντας το βλέμμα σε (αποτυχημένους) ορισμούςαυτού που συμβαίνει, η δημιουργός αναμετριέται με ένα νοθευμένο αρχείο χορευτικών υλικών καιαναρωτιέται αν πραγματικά της ανήκει κάτι. Αποδεχόμενη τηρευστότητα στη σύλληψη και πρόσληψη του
    σκηνικού συμβάντος, φέρνει το σώμα αντιμέτωπο με την ανάγκη και, συγχρόνως, τον φόβο του να είναιορατό, ενώ διεκδικεί το δικαίωμα να εφευρίσκει συνεχώς την ταυτότητά του.Στοβεστιάριος, το (χορευτικό) σώμαπροσεγγίζεται ως μια αμείωτη πολυπλοκότητα, ως χώροςαναδιπλώσεων και ρωγμών, ως«εγώ» που αντανακλά το «εσείς».ΣυντελεστέςΣύλληψη, Χορογραφία & Ερμηνεία: Νεφέλη ΑστερίουΒοηθός Χορογράφου: Δημήτριος ΜυτιληναίοςΕξωτερικό μάτι, Σύλληψη & Σχεδιασμός Ήχου: Γιουνές ΑμπουλακούλΣχεδιασμός Φωτισμών: Ελίζα ΑλεξανδροπούλουΚαλλιτεχνική Επιμέλεια Σκηνικών & Κοστουμιών: Ερασμία Καδινοπούλου-ΑστερίουΟργάνωση &εκτέλεση παραγωγής: howtomakeyourlifeharderΔιεύθυνση Παραγωγής: Όλγα ΤσατσούληΔιαβάστε περισσότεραBestiaires (= τερατολόγια) ονομάζονται οι εικονογραφημένες συλλογές–γνωστές κυρίως από τονΜεσαίωνα–που περιγράφουν πραγματικά και φανταστικά ζώα, αποδίδοντάς τους κάποιανοηματική ή συμβολική αξία.Βιβλίο αναφοράς για την έρευνα του έργου υπήρξε τοΓυναίκαes animales: Bestiaire métaphoriqueτης Laure Belhassen, όπου η συγγραφέας συγκεντρώνει 55 μεταφορές που χρησιμοποιούνται γιανα αποδώσουν συγκεκριμένα ζωικά χαρακτηριστικά στο γυναικείο φύλο, σχολιάζοντάς τες μεπνευματώδη σύντομα σχόλια.Υλικό έμπνευσηςγια τη δημιουργό τουβεστιάριοςυπήρξε και το βιβλίο του φιλοσόφου και επιμελητήτέχνηςΠαύλοςB.Πρετσιάδο,Είμαι το τέρας που σας μιλά, στο οποίο σαρκάζει τη δυαδικότητα τουφάσματος των φύλων όπως παραδοσιακά ορίζεται από την ψυχιατρική επιστήμη, που θεωρείοτιδήποτε εκτός αυτής ως μη κανονικό και άρα τερατώδες. Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά σεμετάφραση Αναστασίας Μελίας Ελευθερίου(εκδόσεις Αντίποδες, 2022).Δεν είναι η πρώτη φορά που η Νεφέλη Αστερίου εμφανίζεται στο πλαίσιο του ΦεστιβάλΧορογράφων της Στέγης. Η προηγούμενη ήταν ως συνδημιουργός και ερμηνεύτρια του ψηφιακούέργουἐνπου παρουσιάστηκε το 2021, ενώ το 2020 είχε εμφανιστεί ως ερμηνεύτρια στο έργοDΕίναιJαπόχρωσητης ΑναστασίαςΒαλσαμάκη.https://www.onassis.org/el/whats-στις/ωνάση-χορός-ημέρες/βεστιάριο-Νεφέλη-αστερίουΠάταγοςΠάταγοςΌργανα|ΞένιαΚογχυλάκηΠέμπτη 2 Μαρτίου | 19:30 | Μικρή ΣκηνήΠαρασκευή 3 Μαρτίου | 17:30 | Μικρή ΣκηνήΔιάρκεια: 45 ́ΤοΚτυπήματα κτυπήματοςεπικεντρώνεταιστην ενσώματη εκτόνωση διαφορετικών τύπων πλήθους–από τημέταλ και πανκ μουσική σκηνή έως διαλογιστικές τελετουργίες καιομαδικές εκδηλώσεις αντίστασης. Τοheadbanging επανατοποθετείται στη σκηνή ως μια ατέρμονη αλυσίδα αμοιβαιότητας και ανταλλαγήςχρόνου, ιδρώτα, αναπνοών, συναισθημάτων, ιστορικών, πολιτισμικών και πολιτικών σωματιδίων μεταξύτων σωμάτων, η οποία δεν είναιποτέ στατική. Αντίθετα, βρίσκεται πάντα σε μια ταραχώδη κίνηση.Οι δύο ερμηνεύτριες προσκαλούν το κοινό σε ένα χορογραφικό ταξίδι στο συλλογικό φαντασιακό,διερευνώντας έννοιες όπως η συλλογικότητα και η ενσώματη μνήμη. Εξερευνούν την επίδραση τηςεξάντλησης μέσω της επανάληψης και αναδεικνύουν οικείες και απρόσμενες καταστάσεις καθώςοικειοποιούνται μια φαινομενικά brutal πρακτική ανδροπρέπειας.Λαμβάνοντας υπόψη την υπερεκτιμημένη θέση του κεφαλιού σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα, ηΞένιαΚογχυλάκηπροτείνει ένα ταρακούνημα σχέσεων και ιεραρχιών. Φυσικό επακόλουθο του έργου είναι ηαίσθηση της ζάλης. Τα πράγματα γίνονται εύθραυστα και ευάλωτα, διεκδικώντας χώρους παραλογισμούμεταξύ των σωμάτων και του κόσμου.Συντελεστές

  4. Ιδέα, Χορογραφία & Ερμηνεία: Ξένια ΚογχυλάκηΣυνδημιουργία &ερμηνεία: Luisa Fernanda AlfonsoΗχητικός Σχεδιασμός: Ernesto Cárcamo CavazosΣχεδιασμός Φωτισμών: Vito WalterΧορογράφος: André UerbaΣύμβουλοι: KatΒαλαστούρ, Σάντρα Νόεθ, Γιάνεζ ΓιάνσαΥπεύθυνη Παραγωγής: Όλγα ΤσατσούληΔιαβάστε περισσότεραΤο ταρακούνημα του κεφαλιού είναι μια αυθόρμητη αντίδραση των βρεφών και των νηπίων.Συναντάται, επίσης, στην παράδοση του σουφισμού. Για την αρχική χρήση του όρουαλλαγή κεφαλής,υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Μία από τις επικρατέστερες αναφέρει πωςχρησιμοποιήθηκε για ναπεριγράψει την αντίδραση του κοινού στην πρώτη περιοδεία τωνΟδηγημένοςΖέππελινστην Αμερική και,συγκεκριμένα, το 1969 στον συναυλιακό χώροΒοστώνηΤσάιΚόμμα,στη Βοστόνη. Σε αυτή τησυναυλία, οι–καθιστοί τότεθεατές της πρώτης σειράς άρχισαν ομαδικά να κουνούν ρυθμικά τοκεφάλι τους υπό τον ήχο της μουσικής.

  5. ΤοΠάταγοςΠάταγοςΌργανακαταφθάνει στη Στέγη λίγο μετά την επίσημη πρεμιέρα του έργου στοΒερολίνο, τον Ιανουάριο του 2023, στο πλαίσιο του φεστιβάλΤανζτάτζΒερολίνο2023.
  6. Μια πρώιμη εκδοχή του έργου παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 2021, στο πλαίσιο του μεταπτυχιακούπρογράμματοςΣΌΔΑ(Σόλο/Χορός/Πατρότητα) του Διαπανεπιστημιακού Κέντρου Χορού τουΒερολίνου (ΧοχσούλüμπεργκρέιφεντεςΖεντρουμΤανζ/HZT–Βερολίνο).Η Ξένια Κογχυλάκη έχει εμφανιστεί ξανά στο Φεστιβάλ Χορογράφων της Στέγης, ωςσυνδημιουργός και ερμηνεύτρια του ψηφιακού έργουἐν, το 2021, όπου και πειραματίστηκεγια πρώτη φορά με την πρακτική του αλλαγή κεφαλής.Στην παράσταση γίνεται χρήση στροβοσκοπικού φωτισμού και δυνατού ΝτόλμπιΠεριβάλλωήχου.https://www.onassis.org/el/whats-στις/ωνάση-χορός-ημέρες/κτύπημα-πάταγος-Όργανα-Ξένια-ΚογκιλάκιπροςείμαιΚατείχε|ΧαράΚότσαληΣάββατο 4 Μαρτίου&Κυριακή 5 Μαρτίου | 19:30 | Μικρή ΣκηνήΔιάρκεια: 40 ́Το προς είμαι Κατείχε είναι μια σόλο σωματική και ηχητική περφόρμανς που εκθέτει υλικές και ηχητικέςπτυχές ενός ετερόνομουDIYαρχείου «δαιμονισμένων» γυναικών από διαφορετικά πολιτισμικάσυμφραζόμενα.Χορεύτρια και χορογράφος, με παράλληλες σπουδές θεατρολογίας, ανθρωπολογίας και μουσικής,η ΧαράΚότσαληαποπειράται να ανιχνεύσει το φαινόμενο της πνευματοκαταληψίας με μια διευρυμένη ανάγνωση.Μέσα από ένα αποδιαρθρωμένο σκηνικό τελετουργικό, επιδίδεταισε μια πρόβα δαιμονισμού. Επιχειρεί ναεμψυχώσει τα ντοκουμέντα με τα οποία συναντιέται, καλώντας τα να αποκαλύψουν τον συντριπτικό αλλάκαι ανατρεπτικό τους χαρακτήρα.Όπως σημειώνει η ίδια: «Το κατειλημμένο σώμα: Διάτρητο και πληθυντικό, αυθάδες και αντιπαραγωγικό,ενδίδει σε μια χειραφετητική και, πολλές φορές, επουλωτική μανία. Από την εφηβεία μου είχα μια εμμονήμε τις ταινίες τρόμου και ειδικά ό,τι αφορούσε στοιχειωμένα μέρη και δαιμονισμούς. Η ιδέα ενός κοριτσιούή μιας γυναίκας που μιλούσε με πολλές φωνές, σε μια άλλη γλώσσα, που έφτυνε τον εξορκιστή της καιάνοιγε το σώμα της διάπλατα, μου δημιουργούσε μια αίσθηση φόβου και ικανοποίησης. Τα χρόνιαπέρασαν, οι εμμονές μου μετατοπίστηκαν σε άλλα πεδία και η αίσθηση ότι τα πάντα είναι”στοιχειωμένα”και όλοι οι άνθρωποι”δαιμονισμένοι”έγινε βεβαιότητα. Σώματα που ξεχειλίζουν, που γνωρίζουν γλώσσεςπου δεν διδάχθηκαν, σώματα που εισέρχονται σε μια ζώνη διακινδύνευσης και ταυτόχρονα γίνονταιαπειλητικά. Σώματα για πάντα εκτός εαυτού, μορφές εμπειρίας που αμφισβητούν την αυτάρκεια και τηναυτονομία του ατόμου. Η γενεαλογία των κατειλημμένων σωμάτων αφηγείται το αδύνατο της απόλυτηςμοναξιάς και αποκαλύπτει ότι ο λόγος και η γραφή, η πράξη και η συνείδηση, o άυλος και ο υλικός κόσμοςείναι στοιχειωμένα απόφωνές που προηγήθηκαν και φωνές που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί. Συλλέγονταςένα αρχείο ήχων, εικόνων και υλικών, αποπειράθηκα να βάλω διαφορετικές φωνές να συνομιλήσουν για το βίωμα και την έννοια της κατάληψης από δυνάμεις που ξεπερνούν το ατομικό σώμα, για τη μοναχικότηταως συνάντηση με τις φασματικές παρουσίες της μνήμης και της σκέψης, για τα αντικείμενα που κουβαλάνεάλλες ζωές και, τελικά, για τα”ανήκουστα τραγούδια”, την αόρατη μουσική που κατοικεί στα επί σκηνήςντοκουμέντα».
  7. ΣυντελεστέςΙδέα, Χορογραφία & Ερμηνεία: Χαρά ΚότσαληΔραματουργία: Δήμητρα ΜητροπούλουΕικαστικός Σύμβουλος: Περικλής ΠραβήταςΜουσική &Σχεδιασμός Ήχου: Jeph VangerΠρωτότυπη μουσική σύνθεση (“Furiosa”),μεταγραφή φωνής και εναρμόνιση lip sync:Δήμητρα ΤρυπάνηΣχεδιασμόςΦωτισμών: Ελίζα ΑλεξανδροπούλουΕκτέλεση Παραγωγής: Delta PiΔιαβάστε περισσότεραΑνιμισμός: η αρχαιότερη λατρευτική πρακτική της ανθρωπότητας, η οποία θεμελιώνεται στηνπεποίθηση της ύπαρξης πνευματικών υπάρξεων που εμψυχώνουν κάθε μορφή και εκδήλωση του φυσικού κόσμου.
  8. Δύο εμβληματικές ταινίες με δαιμονισμένες γυναίκες: Στον Εξορκιστή(1973) τουΓουίλιαμΦρίντκιν,η πρωταγωνίστρια Λίντα Μπλερτραυματίζεται σοβαρά στη σπονδυλική της στήλη, όταν χαλάει κάτι στον μηχανισμό του κρεβατιού που παλλόταν και τράνταζε το σώμα της, σε μια από τις σκηνέςόπου η δαιμονισμένη έφηβη ήταν σε έξαρση. Στο Κατοχή(1981) τουΑντρέιŻułΆουσκι,ηΙζαμπέλΆδανιδαιμονίζεται, εγκαταλείποντας σύζυγο και εραστή. Η ταινία, που μεταφράστηκε σταελληνικά ως Μια γυναίκα δαιμονισμένη, χαρακτηρίστηκε ήδη από τότε «μισογυνική», από ένα ευρύφάσμα της κριτικής. Η ίδια η Ατζανί δήλωσε χρόνια αργότερα ότι ο σκηνοθέτης ήτανκακοποιητικόςαπέναντί της στη διάρκεια των γυρισμάτων.
  9. Η κοινωνιολόγος ΆιβαΟνγκ, στο έργο της Παραγωγή από Κατοχή: Οινοπνευματώδηκαιο Πολυεθνικές Εταιρεία μέσα Μαλαισία, διερευνά διαφορετικές ερμηνείες των επεισοδίων μαζικής πνευματοκαληψίας γυναικών εργατριών σε εργοστάσια πολυεθνικών στη Μαλαισία. Βασιζόμενησε δεδομένα επιτόπιας έρευνας και δευτερογενείς πηγές, η συγγραφέας προσεγγίζει τη μαλαισιανή παράδοση γύρω από τα φαινόμενα πνευματοκαταληψίας, αναλύοντας τις έμφυλες διαστάσεις καιτην ταξικότητα του φαινομένου στο πλαίσιο της καπιταλιστικής «ανάπτυξης» και«παραγωγικότητας».Μιλά για το πώς η αγροτική μαλαισιανή κοινωνία αναμετρήθηκε με τηβιομηχανοποίηση, η οποία αναδιάρθρωσε με βίαιο τρόπο τον χρόνο και την ταυτότητα τωνεργατριών καιτων εργατών.
  10. Στο βιβλίο ΟΜαγικός απόοΚράτος (Η μαγεία του κράτους), ο ανθρωπολόγος Μιχαήλ Τάουσιγκα να στοχάζεται πάνω στην έννοια του κράτους και επιχειρεί να ερμηνεύσει από πού αντλεί το σύγχρονο κράτος (“κράτοςαπόοολόκληρος”) τη νομιμοποιητική του ισχύ. Μέσα από μια δαιδαλώδη διανοητική διαδρομή, εκθέτει τη συσχέτιση μεταξύ των παραδοσιακών μαγικών τελετουργιώνδαιμονοληψίας και των λειτουργιών του έθνους-κράτους. Η τέχνη της δαιμονοληψίας έχει αναλογίαμε την τέχνη του κράτους. Το κράτος, μέσα απότους καταγωγικούς μύθους που κατασκευάζει, τα ιερά ιδρυτικά πρόσωπα του γένους και τα το επινοημένο συλλογικό αφήγημα, αποικίζει το σώμακαι τον νου των πολιτών και «κουβαλιέται» σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Έτσι, το κράτος βρίσκεται παντού. Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους.Στην παράσταση γίνεται χρήση στροβοσκοπικού φωτισμού (strobe lights).https://www.onassis.org/el/whats-στις/ωνάση-χορός-ημέρες/έως-είμαι-Κατείχε-Χαρα-Κοτσάλι
    Πληροφορίες παραστάσεωνΣτέγη Ιδρύματος ΩνάσηΣυγγρού 1072–5Mαρτίου2023ΓΑΜΗΣΕ ΜΕ / ΑΓΑΠΑ ΜΕ | Μαρίνα ΟτέροΓΑΜΏΜΟΥ| Μαρίνα Οτέρο | Πέμπτη 2 Μαρτίου & Παρασκευή 3 Μαρτίου | 20:30 | Κεντρική ΣκηνήΑΓΆΠΗΜΟΥ| Μαρίνα Οτέρο | Σάββατο 4 Μαρτίου & Κυριακή 5 Μαρτίου | 20:30 | Κεντρική ΣκηνήΗλικίες: 18+ΤΟΠΊΟ| Έλενα ΑντωνίουΠέμπτη 2 Μαρτίου–Κυριακή 5 Μαρτίου | 18:30| Κεντρική ΣκηνήΗλικίες: 16+βεστιάριος| Νεφέλη ΑστερίουΠέμπτη 2 Μαρτίου | 17:30 | Μικρή ΣκηνήΠαρασκευή 3 Μαρτίου | 19:30 | Μικρή ΣκηνήΠάταγοςΠάταγοςΌργανα| Ξένια ΚογχυλάκηΠέμπτη 2 Μαρτίου | 19:30 | Μικρή ΣκηνήΠαρασκευή 3 Μαρτίου | 17:30 | ΜικρήΣκηνήπροςείμαιΚατείχε| Χαρά ΚότσαληΣάββατο 4 Μαρτίου & Κυριακή 5 Μαρτίου | 19:30 | Μικρή ΣκηνήΠΑΡΆΞΕΝΟΣ|ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΜαθήματαΣάββατο 4 Μαρτίου|16:30-18:00 |Μάθημαμε τηΜοριάΈβανς|ΓαλαξίαςΣτούντιο-Στέγη (γλώσσαεργασίας: αγγλικά)Κυριακή5 Μαρτίου|16:30-18.00|Masterclass με τονΚριςΤιαν Ρίτσο| Στούντιο Γαλαξίας-Στέγη (γλώσσαεργασίας: αγγλικά)Κόμμα ODDμε την Dj K.atouΣάββατο 4 Μαρτίου| 21:30Συζήτηση με το κοινόΚυριακή 5 Μαρτίου, μετάτο τέλος των παραστάσεων|Μικρή ΣκηνήΤιμέςεισιτηρίωνΈναρξη προπώλησης: Πέμπτη 9Φεβρουαρίου 2023, 17:00ΓΑΜΏΜΟΥ/ΑΓΆΠΗΜΟΥΚανονικό: 7, 13, 18, 22 €Μειωμένο, Φίλος, Παρέα 5-9 άτομα: 10, 14, 18 €Παρέα 10+ άτομα: 9, 13, 16 €