VAGABONDAGES
Κείμενο: Ελένη Μποζά, Σοφιάννα Θεοφάνους
Σκηνοθεσία: Θωμαΐς Τριανταφυλλίδου-Ελένη Μποζά
Παίζει η Ελένη Μποζά
Πέμπτη 7, 14, 21, 28 Μαΐου 2026 | Ώρα: 21:00
Για 4 μόνο παραστάσεις
Θέατρο Μπέλλος
Μετά από μια αρκετά μεγάλη απουσία από το θέατρο, η Ελένη Μποζά επιστρέφει με έναν απελευθερωτικό μονόλογο.
Αυτή τη φορά στην σκηνή του θεάτρου Μπέλλος.
Μια γυναίκα βρίσκει καταφύγιο σε ένα θέατρο, κάπου, στην αγκαλιά μιας μεγάλης πόλης. Γιορτάζει το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρει. Εκείνο που δεν περιμένει πιά, είναι η παρουσία άλλων ανθρώπων στην μικρή προσωπική γιορτή της. Όταν ο χώρος όμως αρχίζει να γεμίζει από άγνωστους, η γυναίκα καλείται είτε να υποστηρίξει την θεατρική συνθήκη και να εκτεθεί είτε να αποχωρήσει. Αν μείνει θα αναγκαστεί να αποκαλύψει τα μυστικά της. Τι από τα δύο θα πράξει και για ποιο λόγο;
Μια παράσταση-performance για το την έννοια της Ταυτότητας στον 21ο πρώτο αιώνα. Ζούμε σε μια εποχή που πολύ συχνά αντιμετωπίζουμε το δίλημμα να αποκαλυφθούμε σαν πρόσωπα ή να συνεχίσουμε να κρυβόμαστε πίσω από μια ταυτότητα εμπορεύσιμη. Πόσο απελευθερωτικό μπορεί να είναι να ξεφύγει κανείς από μια κατασκευασμένη περσόνα;
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο: Ελένη Μποζά, Σοφιάννα Θεοφάνους
Σκηνοθεσία: Θωμαΐς Τριανταφυλλίδου-Ελένη Μποζά
Παίζει: Ελένη Μποζά
Εικαστική επιμέλεια: Μυρτώ Σταμπούλου
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Φωτογραφίες: Αναστασία Γιαννάκη
Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Θέατρο Μπέλλος
Κέκροπος 1, Αθήνα | Τ.: 210 322 9889
Πέμπτη 7, 14, 21, 28 Μαΐου 2026 | Ώρα: 21:00
Για 4 μόνο παραστάσεις
Διάρκεια: 60’
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ Προπώληση online: Vagabondages | Εισιτήρια εδώ! VAGABONDAGES | Εισιτήρια online! | More.com
Τιμή εισιτηρίου: 12 ευρώ [γενική είσοδος], 8 ευρώ [μειωμένο]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Μποζά Ελένη
Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, Υποκριτική στη Ιδιωτική Σχολή Δραματικής Τέχνης του «Θεατρικού Οργανισμού Μορφές» (ΕΜΠΡΟΣ), καθώς και στο τριετές Εργαστήρι Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου. Παρουσίασε τη διπλωματική της με «Με αφορμή το χιόνι που λιώνει» (διασκευή στις Σημειώσεις από το Υπόγειο του Φ. Μ. Ντοστογιέβσκι) στο Εθνικό Θέατρο (Πειραματική Σκηνή, 2004-2005). Την ίδια περίοδο σε συνεργασία με το Μ.Ν.Τ. (Εθνικό θέατρο Σκοπίων) μετά από πρόσκληση του καθηγητή της Σλόμπονταν Ούνκοφσκι παρουσίασε την παράσταση «Nameless» (M.N.T., 2005-2006), διασκευή στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή, ερευνώντας την διασύνδεση της μεθοδολογίας Στανισλάφσκι Β’ με υλικό της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας. Το 2007 τιμήθηκε με το Βραβείο «Ελευθερία Σαπουντζή». Έκτοτε εργάζεται σταθερά ως σκηνοθέτις στο ελληνικό θέατρο. Με το Εθνικό Θέατρο ξανασυνεργάστηκε το 2008 με την παράσταση «Οι παίκτες» του Νικολάι Γκόγκολ (Πειραματική Σκηνή, Από Μηχανής Θέατρο) και το 2018 με την παράσταση «Ένας στρατιώτης που τον έλεγαν Λαβ» (Σκηνή Νίκος Κούρκουλος).
Η έρευνα της στην σκηνοθεσία επικεντρώθηκε στην ανάδειξη της σύγχρονης ελληνικής γραφής : «Μαμ», του Σάκη Σερέφα (Θέατρο του Νότου, Θέατρο Αμόρε 2006), «Κυριακή πρωί» του Δημήτρη Γκενεράλη – μονόπρακτο στην σπονδυλωτή παράσταση «Έξοδος» (Θέατρο Συνεργείο, 2010), «…και Ιουλιέττα», του Άκη Δήμου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας, 2011), «Μελίσσια», του Αλέξη Σταμάτη στο πλαίσιο των «Αναγνώσεων» του Εθνικού Θεάτρου (2012), «Ένας στρατιώτης που τον έλεγαν Λαβ» στην Σκηνή Νίκος Κούρκουλος (Εθνικό Θέατρο, 2017-2018).
Ασχολήθηκε επίσης, με την χρήση της διακειμενικότητας, σε σύνδεση της λογοτεχνικής γραφής με στοιχεία του devised και του documentary theatre: «Δεν πληρώνω», διασκευή στο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» του Ντάριο Φο (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας, Μύλος, 2008-2009), «Πάτρα-Μπάρι, επάγγελμα φορτηγατζής» (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας, 2013), «Πάτρα-Μπάρι II, επάγγελμα φορτηγατζής» (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας, 2013-2014), «Με αφορμή το χιόνι που λιώνει» Δέκα χρόνια μετά – η εκδοχή ΙΙ (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας, 2014), «Dostoyevskaya metro station», πάνω σε διηγήματα του Φ.Μ. Ντοστογιέβσκι (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, 2017-2018), «Χώμα δωρεάν για όλους – τώρα αρχίζω να σε βλέπω κάπως καλύτερα», ένας διάλογος με το έργο των Μπέκετ και Κολτες (Μ54, 2022 και Κάμιρος 2025).
Μελέτησε επίσης δείγματα αγγλοσαξονικής γραφής με τις παραστάσεις «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» του Έντουαρντ Άλμπυ (Θέατρο Μεταξουργείο, 2006-2007), «Indian Summer», της Λούσυ Μόρις (με την Arctos Productions – Θέατρο Altera Pars, 2009), «Σόλο Ντουέτο» του Τομ Κεπίνσκι (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, 2010), «Shooting Star» του Στήβεν Ντητζ (Θέατρο Διόνυσος – Κύπρος, 2011). «H στρίγγλα που έγινε αρνάκι» του Shakespeare(Θεσσαλικό Θέατρο, καλοκαίρι 2025).
Τέλος, ενδιαφέρεται σταθερά για τη δυναμική της θεατρικής εκπαιδευτικής διαδικασίας ως εφαλτηρίου κοινωνικής συνοχής: από το 2007 διδάσκει Υποκριτική με βάση, κατά κύριο
λόγο, τα τεχνολογικά εργαλεία της μεθόδου Στανισλάφκι Β’. Ανέλαβε για πέντε χρόνια(2012-2017) την Διεύθυνση Σπουδών της νεοσυσταθείσας, τότε, Ανώτερης Ιδιωτικής Δραματικής Σχολής ΔΗΠΕΘΕ ΠΑΤΡΑΣ, ενώ από το 2016 έως το 2019 δίδαξε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου συνεργάστηκε για δύο χρόνια ως σύμβουλος στην Διεύθυνση σπουδών. Το 2016 παρουσίασε με τους πρώτους αποφοίτους του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας τις διπλωματικές τους εξετάσεις πάνω στο έργο του Botho Stauss, «Φάρσα Καλντεγουέι», οι οποίες φιλοξενήθηκαν από το Εθνικό Θέατρο στη Σκηνή Ν. Κούρκουλος και το 2017 παρουσίασε ως παραστασιακό υλικό την μεταπτυχιακή άσκηση των αποφοίτων της Ανώτερης Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου εκείνης της χρονιάς πάνω στον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου, με την πρωτότυπη μουσική του Γιάννη Χρήστου, ως συνεργασία με την Εναλλακτική Σκηνή του ΚΠΣΝ.
Κατά την διάρκεια των συνεργασιών της με τα ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και Πάτρας, ασχολήθηκε με την εκπαίδευση των πολιτών στην θεατρική πράξη. Αποτέλεσμα τέτοιας συνεργασίας της με το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας υπήρξε η παράσταση «Έρως- Ήρως» πάνω σε διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ Φιλίππων το 2011.
