Σημεία από τη συνέντευξη του εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Δημήτρη Μελίδη, στον ραδιοφωνικό σταθμό ΕΡΤ3 102 FM και στη δημοσιογράφο Έφη Τσαμπάζη:
Σημαντικό ότι πλέον έχουμε έναν παραπάνω βουλευτή, γινόμαστε 11 και ανεβαίνουμε κατά μία θέση στη λίστα των κοινοβουλευτικών δυνάμεων. Όσοι κρατάνε τις έδρες ως ανεξάρτητοι βουλευτές, δημιουργούν ένα επιπλέον πρόβλημα στην άσκηση αντιπολίτευσης. Για να διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία, παραδείγματος χάρη για το επικείμενο νομοσχέδιο για τα funds, απαιτούνται 15 υπογραφές βουλευτών. Ποιον συμφέρει να μην έχει η Αριστερά στη Βουλή αυτή τη δυνατότητα εξαιτίας των ανεξάρτητων;
Εμείς έχουμε κάνει την αυτοκριτική μας στον ΣΥΡΙΖΑ. Κάνουμε αυτή τη νέα προσπάθεια κι ελπίζουμε ότι θα επικρατήσει η πολιτική λογική και η πολιτική ηθική και δεν θα ξαναδούμε τέτοιες εικόνες, όπως αυτή των βουλευτών που κρατούν τις έδρες και περιμένουν σαν να είναι σε ένα τέρμιναλ το επόμενο αεροπλάνο.
Ποιος εγγυάται στον ελληνικό λαό ότι οι συγκεκριμένοι βουλευτές δεν θα ξανακάνουν τα ίδια και σε μια επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο; Η συγκεκριμένη στάση χαρακτηρίζει τόσο όσους ακολουθούν αυτές τις συμπεριφορές όσο και το κόμμα που ενδεχομένως τους αποδεχτεί.
Για το γεγονός ότι σε όλες τις δημοσκοπήσεις, εδώ και μια δεκαετία σχεδόν, είναι η Νέα Δημοκρατία πρώτη —και μάλιστα τα τελευταία χρόνια και με πολύ μεγάλη διαφορά από το δεύτερο κόμμα— υπάρχουν συγκεκριμένες πολιτικές ευθύνες. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα καταγράψει με συγκεκριμένο τρόπο όλους αυτούς οι οποίοι βρίσκονταν σε ηγετικές θέσεις από το 2019 μέχρι και τώρα στα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Δεν είναι δυνατόν να μην κατανοούν το τι συμβαίνει σήμερα: Έχουμε δύο κόμματα μεσαίου μεγέθους στις δημοσκοπήσεις, τα οποία παλεύουν μεταξύ τους για τη δεύτερη θέση, με έναν τρόπο που θυμίζει κοκορομαχία. Και η προοδευτική και αριστερή αντιπολίτευση είναι διασπασμένη σε πολλά κομμάτια. Υπάρχουν ευθύνες γι’ αυτή την κατάσταση.
Αυτοί που έχουμε παραμείνει στον ΣΥΡΙΖΑ, σε αυτά τα δημοσκοπικά ποσοστά, κάνουμε μία τεράστια προσπάθεια για την ιστορία αυτού του κόμματος και με βάση ένα νέο πρόγραμμα στο οποίο πιστεύουμε. Ένα σύγχρονο πρόγραμμα το οποίο περιλαμβάνει κοστολογημένες και τεχνοκρατικές λύσεις.
Αυτοί οι οποίοι εξέφρασαν κάποτε τον ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα δεν βρίσκονται στο κόμμα μας αλλά αλλού, έχουν πολύ μεγάλες ευθύνες γιατί ήταν αυτοί οι οποίοι σε κομβικές στιγμές έκαναν συγκεκριμένες επιλογές και έφτασαν τα πράγματα εδώ. Ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ νομίζω είναι ο τελευταίος που πρέπει να απολογηθεί γι’ αυτό.
Εδώ και πολύ καιρό εμείς ως κόμμα ήμασταν οι μόνοι που μιλούσαμε για ενότητα, συμπόρευση και συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Δεν μας άκουσε κανείς. Βγήκε το κόμμα του κ. Τσίπρα και είπε: δεν θέλω συνεργασία. Βγήκε το ΠΑΣΟΚ και είπε: δεν θέλω συνεργασία. Μέχρι και η Νέα Αριστερά, που όταν έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ έλεγαν ότι δεν πιστεύουν σε μεσσίες, η πλειοψηφία των βουλευτών της έφυγε και από εκεί και κάποιοι εξ αυτών φαίνεται ότι θα καταλήξουν στο κόμμα του κ. Τσίπρα. Μιλάμε για βουλευτές που έφυγαν από 2 κόμματα στην ίδια κοινοβουλευτική περίοδο.
Με δεδομένο ότι οι εκλογές πάνε προς την άνοιξη, υπάρχει αρκετός πολιτικός χρόνος για να μπορέσουμε όχι απλά να επιστρέψουμε σε πολύ καλύτερα δημοσκοπικά ποσοστά, αλλά κυρίως να αναδείξουμε τις προτάσεις, ώστε να τις ακούσει και να τις αξιολογήσει ο ελληνικός λαός.
Στα κόμματα —και ιδίως σε αυτά της Αριστεράς— συμβαίνει να υπάρχουν πολλές απόψεις και διαφωνίες, κάποιες φορές. Όταν κερδίσαμε δύο φορές τις εκλογές το 2015, και τότε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα κόμμα το οποίο είχε αρκετές φωνές, αλλά πάντα καταφέρναμε και βρίσκαμε μία κοινή συνισταμένη και μία σύνθεση των απόψεων. Σε ό,τι αφορά το ζήτημα για το αν το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ γίνει πριν ή μετά τις εκλογές, το συζητήσαμε εκτενώς στην Κεντρική Επιτροπή κι έγινε φανερό ότι υπήρχαν αρκετές τεχνικές δυσκολίες, ενόψει εκλογών, να δημιουργηθεί μία ακόμα εκλογική διαδικασία για τα μέλη μας.
Για τις κινητοποιήσεις στην Ευρώπη
Είναι τελείως άλλο πράγμα οι κινητοποιήσεις ανθρώπων που διαδηλώνουν ειρηνικά και δεν έχουν καμία πρόθεση να δημιουργήσουν καμία απολύτως αναταραχή και εκφράζουν το δικαίωμα τους να διαδηλώσουν και να διαμαρτυρηθούν απέναντι σε σκληρές και λανθασμένες νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Και είναι τελείως άλλο πράγμα το πλιάτσικο, το χάος και η καταστροφή, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με τη δημοκρατία μας και είναι απολύτως καταδικαστέα.
Το βασικό πολιτικό ερώτημα είναι το εξής: Πώς έφτασε πάλι η Ευρώπη σε τέτοιες καταστάσεις; Σοβαρά πολιτικά λάθη έχουν γίνει. Οι πολιτικές ηγεσίες δεν αφουγκράζονται τις κοινωνίες. Ο σκληρός νεοφιλελευθερισμός και αυτή η μόνιμη ακρίβεια και λιτότητα καταλήγουν με μαθηματική ακρίβεια πάντα σε τέτοιες καταστάσεις.
Κώστας Μεσηνέζης
20.10.2026
