Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017 21:11

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ παλιά ΝΕΑ ΕΡΥΘΡΑΙΑ...Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι!!!ι

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
lifespeed.gr


Γιώργος Δημάκης

 

 

 

 

 

 

 

Το ρέμα της Ερυθραίας......

 

1930!!!!!Στήν πρώτη φωτογραφία,τραβηγμένη από το ύψωμα της Πατερίτσας,έχουμε μία άποψη της Εκάλης,του Καστριού και του Μορτερού.
Στο βάθος αριστερά διακρίνεται το Τατόϊ.

Στην δεύτερη φωτογραφία ,τραβηγμένη και αυτή το 1930 από το υψωματάκι πού ονομαζόταν Αρμένικα καί είναι εκεί πού σήμερα υπάρχει το κατάστημα της Vodafon ,φαίνεται η Αγγέλα Μωραϊτη-Τσίτσα.Πίσω της διακρίνονται οι γραμμές του βαγονέτου (το επονομαζόμενο θηρίο),πού κατέβαζε μάρμαρα από τον Διόνυσο ως το Στροφύλι.

Στην Τρίτη φωτογραφία (1930) έχουμε μία άποψη της Νέας Ερυθραίας από τα Αρμένικα καί την σημερινή πλατεία Διλβόη.Σε πρώτο πλάνο οι γραμμές του Θηρίου(το βαγονέτο πού κατέβαζε τα μάρμαρα από τον Διόνυσο ως το Στροφύλι,περνώντας από τις σημερινές οδούς Ρόδων,Γ.Παπανδρέου καί Στροφυλίου.
Αριστερά φαίνονται τα σπίτια του μπάρμπα Χατζή(Δαλακλή),του Ανδρέα Τζανή,της Κουνέλαινας,του Βάθη,του Στέλιου Δημάκη(Τσακίρη),της Δωρίτσας Δερεδίνη και άλλα,καθώς και ο δρόμος της αγοράς,δηλαδή η τωρινή Ελ.Βενιζέλου.

Ο λοφίσκος πού προανέφερα ως Αρμένικα και το οποίο περικλείεται από τις σημερινές οδούς Κ.Βάρναλη,Γ.Παπανδρέου καί Παπαφλέσσα ονομαζόταν παλαιότερα «Πάνω Αμπέλια».Η αλλαγή της ονομασίας του έγινε γιατί την εβδομάδα των Παθών του Πάσχα έφταναν Αρμένηδες πρόσφυγες από τον Πειραιά και έστηναν τις σκηνές τους.Εκεί θα περνούσαν τις Πασχαλινές τους γιορτές και τις μέρες του καλοκαιριού.Αργά τα Σάββατα,γέμιζε ο τόπος τετράτροχους αραμπάδες,αμάξια και άλογα.Το πρωϊ της Δευτέρας,χαράματα,ετοιμαζόταν ο γυρισμός στον Πειραιά,να δουλέψουν.Αργότερα ο παραθερισμός των Αρμένηδων μονιμοποιήθηκε.Εστησαν παράγκες και εξαφάνισαν τις σκηνές.Γι’αυτό οι πρόσφυγες του συνοικισμού άλλαξαν τα’ονομα του λοφίσκου καί από Ανω Αμπέλια το είπαν Αρμένικα.

Εδώ θα κάνω και μία αναφορά στο ρέμα πού διέσχιζε την Ερυθραία.
Το ρέμα αυτό ήταν μία διακλάδωση μιάς μεγαλύτερης ρεματιάς πού ξεκινούσε από τον Κοκιναρά περνούσε νότια από τον λοφίσκο του Αη-Γιώργη κατέβαινε στην οδό Παπαφλέσσα και ακολουθούσε την κατεύθυνση της Κ.Βάρναλη προς δυσμάς ,διασταυρωνόταν με τήν οδό Γ.Παπανδρέου,κατόπιν με την Ελ.Βενιζέλου και συνέχιζε ως την μικρή πλατεία Παν.Κονδύλη,μπροστά στο σημερινό ταχυδρομείο.Εκεί λοξοδρομούσε στην κατηφοριά,για να διασχίσει ένα μικρό τμήμα της οδού Γρηγορίου Ε και να συναντήσει την πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως,στην αρχή της Σεβδικίου,απ’όπου ακολουθώντας ολόκληρη την διαδρομή της ,έφτανε στην οδό Τατοϊου.

Γύρω από το ρέμα λοιπόν εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι της Νέας Ερυθραίας,επειδή η απόφαση των υπουργών να απαλλοτροιωθεί ένα τμήμα από τις εκτάσεις της Μονής Πετράκη,για να αποκτήσουν γή οι πρόσφυγες του «Συλλόγου Προσφύγων Κηφισιάς»,προσδιόριζε την περιοχή «παρά την Φάρος»της κοινότητας Κηφισιάς.Ενα ξενοδοχείο με το ίδιο όνομα,»Φάρος» ,του Σωτήρη Κούρτη,βρισκόταν εκεί ,όπου σήμερα συναντιούνται οι δρόμοι Ελ.Βενιζέλου και Χαρ.Τρικούπη.(όπου είναι η Εθνική τράπεζα).
Στην αρχή το ρέμα εμπόδιζε να επικοινωνούν εύκολα οι πρόσφυγες της μιάς όχθης με τους πρόσφυγες της άλλης.Γι’αυτό ακριβώς συγκεντρώθηκαν στην αριστερή όχθη ,την πιο κοντινή πρός το σημείο προσδιορισμού της απαλλοτρίωσης,οι πρώτες τους κατοικίες,οι περιώνυμες δηλαδή παράγκες,η εκκλησία,το πρώτο δημοτικο σχολείο,οι δύο φούρνοι,ότι ανταποκρινόταν στις βασικές δραστηριότητες μιάς συγκροτημένης κοινωνίας.
Όταν ύστερα από έξι χρόνια και οχτώ μήνες ,θα γίνει νέα απαλλοτρίωση,πάλι η «θέσις Φάρος»θα προσδιορίζει τον τόπο,μολονότι αυτή την φορά η νέα έκταση θα είναι πολύ απομακρυσμένη,κοντά στού Καραμπάγια,μεταξύ των τωρινών οδών Κωνσταντινουπόλεως,25ης Μαρτίου,Αλατσάτων ,και Βρυούλων.

Πάντως τότε το ρέμα από διαχωριστικό σημείο θα μεταβληθεί σε ενωτικό,γιατί θα συγκεντρώσει στις δύο του όχθεςκαί τις άλλες δραστηριότητες τού νέου προσφυγικού συνοικισμού :το μπακάλικο,το ευκαιριακό χασάπικο,το ζαχαροπλαστείο,το περίπτερο,ότι δηλαδή μπορούσε να προσθέσει ευμαρεια,κάτι περισσότερο από την κάλυψη των βασικών αναγκών της ζωής,στις οποίες ανταποκρίνονταν οι εγκαταστάσεις της αριστερής όχθης.

Βέβαια σκόρπια εδώ κι εκεί υπήρχαν παρόμοια «καταστήματα» και σε άλλες περιοχές: το παντοπωλείο και ταβερνάκι του Αλεξάκη,στα σύνορα της Ερυθραίας με το Καστρί(εκεί πού είναι σήμερα το σούπερμάρκετ του Σκλαβενίτη),το «παντοπωλείο»του Βασίλη Ντεληγιάννη,στην ομώνυμη τότε πλατεία Νικολάου Πλαστήρα,γνωστή και σήμερα ακόμη ως πλατεία Ντεληγιάννη,και άλλα πραγματικά παντοπωλεία. 
Χωρίς ιδιαίτερο σχεδιασμό,από το ένστικτο και την εμπειρία του ανθρώπου του αναθρεμμένου μέσα σε μία συγκροτημένη κοινωνία,οι κάτοικοι του συνοικισμού οργανώνουν την ζωή τους με άξονα το ρέμα,επιθυμώντας να ξαναζωντανέψουν στο νέο χώρο ότι έχουν μόλις αφήσει πίσω στη γενέθλια γη.

Και είναι πολύ χαρακτηριστικό της κοινωνικής τους συμπεριφοράς πώς από την αρχή καταστρώνουν την ζωή τους πάνω σε μόνιμες βάσεις,ενώ συναισθηματικά λαχταρούν να γυρίσουν πίσω στην «Πατρίδα».
Η εμπειρία τους από τον πρώτο Διωγμό τού 1914-1919,κατά τον οποίο πραγματοποίησαν το όνειρο του γυρισμού στην «Πατρίδα»,ενισχύει τήν ελπίδα.
Τα κλειδιά των σπιτιών τους στην Μικρασία οι πρώτοι πρόσφυγες τα φύλαγαν στο εικονοστάσι…..

Διαβάστηκε 17621 φορές

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Copyright © 2011-2017 lifespeed.gr

cpr certification online
cpr certification onlinecpr certification onlinecpr certification online
CPR certification onlineCPR certification onlineCPR certification online