Μία ερώτηση…δέκα απαντήσεις!

Αριστέα Κοντόζογλου

Δημοσιογράφος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαβάστε τι  απάντησαν δέκα γυναικείες προσωπικότητες από το χώρο της Τέχνης στο ερώτημα:

 

Τι «κρύβει» η επόμενη μέρα για τους ανθρώπους της Τέχνης; 

Τις ευχαριστώ από καρδιάς για την άμεση ανταπόκριση στην υλοποίηση αυτής της τόσο ξεχωριστής συνέντευξης!

 

Σημείωση:Τα πρόσωπα παρουσιάζονται κατά αλφαβητική σειρά.

 

Α.Κ: Τι «κρύβει» η επόμενη μέρα για τους ανθρώπους της Τέχνης; 

 

Ισαβέλλα Γαλαίου           

Χορεύτρια, Χορογράφος και Καθηγήτρια Flamenco 

 

Κρύβει τέχνη και δημιουργία. 

Κρύβει αφοσίωση και προσήλωση στον πολιτισμό και στα ιδανικά μας. 

Κρύβει διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας απαιτώντας σεβασμό από το κράτος. 

Από ψυχής.

 

Θέλμα Καραγιάννη 

Τραγουδίστρια-Ραδιοφωνική Παραγωγός

 

Η ομορφιά της… γιατρέσσας  Τέχνης είναι ότι καλλιεργεί τη
φαντασία… την ευαισθησία… την ενσυναίσθηση… Λεπτές
ψυχικές και πνευματικές ποιότητες που, αποδεδειγμένα, δεν
διαθέτουν οι περισσότεροι απ’ τους ανθρώπους  που μας
κυβερνούν, αφού έχουν μετατρέψει (αρκετά συχνά με τις
‘’ευλογίες’’ των ιδίων ημών των καλλιτεχνών) την Τέχνη και τον
Πολιτισμό σε αντικείμενα συναλλαγής και έδειξαν- και αυτή τη
φορά- απροκάλυπτα, την απαξίωση και την περιφρόνησή τους
προς τους καλλιτέχνες, υποδαυλίζοντας μάλιστα και μια
καλλιτεχνική… φαγωμάρα, αντιμετωπίζοντάς τους με δυο μέτρα
και δυο σταθμά!
Είμαι φύση αισιόδοξη, όμως οι καταστάσεις που ζούμε είναι
πρωτόγνωρες και όλοι στεκόμαστε αμήχανοι μπροστά τους…
Χρειάζεται βαθιά αναθεώρηση και επαναπροσδιορισμός! Η
λύση ίσως βρίσκεται στην στήριξη και ενδυνάμωση των
καλλιτεχνικών σωματείων μας ώστε, μέσα απ’ αυτά, να
συνθέσουμε με τόλμη, ωριμότητα, καθαρή σκέψη και
συναδελφικότητα τον καινούριο τρόπο αντίδρασης, παίρνοντας
από  το παλιό ό,τι εξυπηρετεί και προσθέτοντας δράσεις που
ανταποκρίνονται στη σημερινή πραγματικότητα… …

 

Αρετή Κοκκίνου       

Συνθέτης- Μουσικός

 

Η ιδιαίτερη ελληνική ταυτότητα και η διαφύλαξή της είναι συχνή καραμέλα που γλυκαίνει διάφορα στόματα αλλά η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας (πριν φτάσουμε στην Πολιτεία) δεν δείχνει στις μέρες μας να καμαρώνει και να προβάλλει ιδιαίτερα αυτό που θα έπρεπε να είναι η ναυαρχίδα της πατρίδας: Η ζωντανή ποιοτική της τέχνη, λόγια, λαϊκή, παραδοσιακή, υπερμοντέρνα. Και ναι, δεν είναι ελιτισμός ούτε σνομπισμός να κατονομάζουμε το ποιοτικό και να το διαχωρίζουμε από το κακόγουστο, το ευτελές και το ανόητο.

Αυτή τη στιγμή βέβαια πρέχει η φροντίδα για φυσική επιβίωση των ανθρώπων που πλήττονται. Το αύριο; Είναι στο χέρι μας. Η διαφύλαξη της παραγωγής και της διάδοσης της ευρείας βάσης της Τέχνης και των Γραμμάτων είναι κοινωνικό και πολιτικό στοίχημα που πρέπει να κερδίσουν όσοι θέλουν να επικαλούνται υψηλές αξίες, εθνικές και άλλες. Ευτυχώς, το μεράκι των πολλών καλλιτεχνών και των καλών συνεργατών τους όλα αυτά τα χρόνια πεισματικά “κρατάει τα μπόσικα”.

 

Μάγδα Κουμπαρέλου


Ιστορικός Τέχνης  

 

Ο επαγγελματικός χώρος των θεωρητικών της τέχνης (ιστορικοί τέχνης,
τεχνοκρίτες, επιμελητές εκθέσεων), ήταν ανέκαθεν δύσκολος και με
ποικίλα προβλήματα καθώς επίσης χωρίς κρατική υποστήριξη και
κατοχύρωση σε επίπεδο σπουδών και εργασίας. Η έλλειψη μουσείων
Σύγχρονης Τέχνης στη χώρα, η απαγόρευση ουσιαστικά  προσλήψεων
στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η μη επάνδρωση
των Δημοτικών Πινακοθηκών με εξειδικευμένο επιστημονικό
προσωπικό, είχαν ως συνέπεια, τη δημιουργία ενός τοπίου
υποαπασχόλησης - σχεδόν ανεργίας -. Δέκα χρόνια βαθιάς οικονομικής
κρίσης επιδείνωσαν την ήδη υπάρχουσα κατάσταση.
Η επόμενη μέρα προβλέπεται ζοφερή. Ουσιαστικά με τα Μουσεία να
υπολειτουργούν λόγω των νέων συνθηκών που έχουν προκύψει, δε θα
υπάρξουν μεγάλες διοργανώσεις στις οποίες θα μπορούσαν να
απασχοληθούν θεωρητικοί της τέχνης. Με τους χώρους τέχνης σε
δυσχερή οικονομική κατάσταση, με ανύπαρκτα projects και σχεδόν
καμία οικονομική υποστήριξη από κρατικούς φορείς, οι θεωρητικοί της
τέχνης θα υποαπασχολούνται ακόμη περισσότερο καθώς και τα
ποσοστά ανεργίας θα αυξηθούν. Αυτό που θα παραμείνει σταθερό
είναι οι σχέσεις των θεωρητικών με τους καλλιτέχνες, με διαφορετική
πλέον μορφή, αφού η κοινωνική συνύπαρξη διαμορφώνεται με όρους
και συνθήκες  δυστοπικές.  Η έρευνα θα συνεχιστεί με δυσκολίες, τα
Σωματεία θα κινητοποιηθούν και θα διεκδικήσουν. Οι πρωτόγνωρες
αλλαγές, η «άλλη» καθημερινότητα προσδίδουν στην Επόμενη Μέρα
ένα τοπίο ρευστότητας, ανασφάλειας και αγωνίας.

Σοφία  Λαμπροπούλου    

Μουσικός

 

Θα ήθελα να δω την όλη κατάσταση αισιόδοξα, αλλά σίγουρα υπάρχει αμηχανία και περιέργεια για το πώς θα επανέλθουμε στην καθημερινότητα με το που θα “ανοίξουν” τα πράγματα. 

Για πρώτη φορά διακρίνω  μια έντονη ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας με τα εργασιακά  μας δικαιώματα. Σε πρώτη φάση, πρέπει να καταλάβουμε τα λάθη, τις παρανοήσεις  και το μέγεθος της  αδιαφορίας μας σε σχέση με τα κοινά, για να μπορέσουμε κατόπιν να αντιληφθούμε και το πώς βρεθήκαμε σε αυτό το σημείο να διεκδικούμε, δηλαδή, τα αυτονόητα σε μία συνθήκη που υπάρχει ένα εκ των πραγμάτων ανεστραμμένο καθεστώς  λογικής. Αν δεν εκμεταλλευτούμε αυτή την συγκυρία, το ίδιο φαινόμενο θα επαναληφθεί και τότε δε θα υπάρχει δικαιολογία και άρα το σφάλμα θα είναι ξεκάθαρα δικό μας.

Άσχετα όμως με τα εργασιακά ζητήματα, νομίζω ότι τα πράγματα θα δυσκολέψουν έτσι κι αλλιώς για κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα οπότε θα γίνει κι ένα σχετικό ξεκαθάρισμα. Τελικά, θα μείνουν αυτοί  που το λέει η καρδιά τους. 

Αυτός ο εγκλεισμός ήταν ένα τεράστιο προσωπικό στοίχημα για όλους μας. Ο καθένας τον βίωσε με πολύ διαφορετικό τρόπο. Αν εξαιρέσουμε τον οικονομικό παράγοντα  που άλλαξε προς το χειρότερο για το σύνολο της κοινωνίας, ο καλλιτέχνης όντας ένα ούτως ή άλλως ιδιότυπο είδος ασκητή δεν νομίζω ότι επηρεάστηκε ουσιαστικά από όλο αυτό. Καμία καταστροφή δεν είναι ευλογία, σε καμία περίπτωση, αλλά ψάχνοντας να βρω τα θετικά αυτής της κατάστασης, νομίζω ότι τόσο οι δεσμοί που δημιουργούνται υπό το καθεστώς έντονων δυσκολιών, όσο και η ιδιαιτερότητα αυτής της ιστορικής συγκυρίας είναι από μόνα τους πηγή έμπνευσης. Το πώς θα διαχειριστεί ο καθένας μας  αυτά τα ερεθίσματα είναι ένα προσωπικό ζήτημα. Νομίζω όμως ότι σύντομα θα δούμε πολύ όμορφα πράγματα να γεννιούνται τόσο σε συλλογικό, όσο και σε ατομικό επίπεδο.

 

Βίκυ  Μαραγκάκη         

Ηθοποιός

 

Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε με σιγουριά. Οπωσδήποτε φαντάζει δυσοίωνη και τρομακτική.

Προβλήματα που υπήρχαν  από πάντα σε αυτόν το χώρο τώρα φανερώθηκαν σε όλη τους την μεγαλοπρέπεια...

Προβλήματα εργασιακά (μη ύπαρξη συλλογικών συμβάσεων, το γενικότερο μπάχαλο σε ότι αφορά τους κωδικούς  μας και τα ένσημα μας σε ΕΦΚΑ ,ΟΑΕΔ κλπ , τα ωροένσημα  που δεν σου διασφαλίζουν πολλές φορές ούτε το βιβλιάριο υγείας.....και....και...)

Κοινωνική απαξίωση και κρατική περιθωριοποίηση της Τέχνης γενικότερα ως μη αναγκαία...

Ο κατάλογος ατελείωτος...

Και μιλάω για ανθρώπους που έχουν σπουδάσει .Που έχουν αφιερώσει πολλά χρόνια κόπου και μελέτης για αυτό το επάγγελμα.

Και τώρα ήρθε σε όλα αυτά να προστεθεί και η πανδημία με όλα της τα συμπαρομαρτούντα. Κλείσιμο επ' αόριστον των θεάτρων ,μουσικών σκηνών  κλπ...

Δηλαδή απόλυτη και δια νόμου πια ανεργία για όλους τους καλλιτέχνες.

Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο. Θα κλείσω με μία ευχή: "Μακάρι από όλο αυτό το κακό να βγει και κάτι καλό. Να λυθούν οριστικά κάποια φλέγοντα ζητήματα και να ενωθούμε επιτέλους πέρα από πολιτικές σκοπιμότητες και μικροσυμφέροντα!"

 

Άννα Ν. Μαχαιριανάκη   

Σκηνογράφος-Ενδυματολόγος


Για να μιλήσω για την επόμενη μέρα πρέπει να πω πρώτα τι μου
αποκαλύφθηκε την προηγούμενη…….
Έγκλειστη σπίτι και ακινητοποιημένη από σοκ και δέος, έμαθα από
τις ειδήσεις των 6μμ ότι η ζωή μου δεν είναι αυτό που πίστευα ότι
βίωνα μέχρι τώρα. Πράξεις ,συναισθήματα, αξίες, γνώση, επικοινωνία,
σχέσεις ,δημιουργία, μητρική στοργή.
Κάθε μέρα ,για σαράντα  μέρες ,μου εξηγούσαν λίγο- λίγο για να μου
γίνει απόλυτα κατανοητό ότι είμαι στοιχείο σ΄ ένα Matrix και σαν τέτοιο
δεδομένο αποτελώ  μέρος  ενός  αλγόριθμου που δημιουργεί
πρωτόκολλα δυνητικής επιβίωσης και ότι είμαι ένα ανίδεο υποκείμενο
που νοήμονες μηχανές στα χέρια των επιτετραμμένων μου επιτρέπουν
ή όχι να υπάρχω.
Η επόμενη μέρα για μένα κρύβει μόνο πικρές αλήθειες  που πρέπει να
αντιμετωπίσω και να αποφασίσω  πως θα τις διαχειριστώ  γιατί
η ζωή μπορεί να προχωρά σε πρώτο ενικό αλλά καθρεφτίζεται σε
πρώτο πληθυντικό.
Η επόμενη μέρα δίνει ευκαιρίες στον καθένα μας να αντιληφθεί τον
ουσιαστικό ρόλο που επιθυμεί να διαδραματίσει στη νέα
πραγματικότητα.
Μέσα σ΄αυτή την απόκοσμη σκηνογραφία της μάσκας, μπορούμε να
εστιάσουμε στο βλέμμα του άλλου και να δημιουργήσουμε νέους
κώδικες ζωής και κατά συνέπεια νέους κώδικες τέχνης.

 

 Θεoδώρα Σιάρκου

 

Ηθοποιός

Η επομένη μέρα το πιθανότερο που κρύβει είναι η ανεργία, η ματαίωση και ο θεατρικός ορυμαγδός. Βρεθήκαμε, αναπάντεχα, αντιμέτωποι με έναν ύπουλο εχθρό. Μια πανδημία. Η πολιτεία κινήθηκε αστραπιαία και βγήκαμε νικητές. Μπορεί να χάσαμε τη δουλειά μας, αλλά δεν χάσαμε τη ζωή μας. Ποτέ έως σήμερα, η ανθρώπινη ζωή δεν είχε τόσο μεγάλη αξία. Δεν είναι αυτό πρόοδος;;

Δυσαρέστησε η κυβέρνηση τους καλλιτέχνες μην έχοντας εξασφαλίσει εγκαίρως μέτρα στήριξης. Κινητοποιηθήκαμε, απαιτήσαμε και αναμένουμε…

Δεν τέλειωσε ακόμα!

Οι εργάτες της τέχνης και του πολιτισμού αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού ιστού και δεν είναι καθόλου αμελητέοι.

Χρειάζεται ψυχραιμία και υπομονή. Επείγει η οργάνωση, η συνεργασία και να είμαστε καλοπροαίρετοι.

Τέχνη και πολιτεία χρειάζονται η μια την άλλη.

Στον εγκλεισμό, η Τέχνη στάθηκε αρωγός και σύμμαχος. Σειρά της πολιτείας να κάνει το ίδιο.

Άσχετο: Σήμερα διάβασα στις ειδήσεις πως από τις 26 Μαρτίου έως τις 26 Απριλίου του 2020, έκλεισε σχεδόν η τρύπα του όζοντος. Χάρη στην μείωση εκπομπής των ρύπων.

Απίστευτο;;;

 

Άννα Σωτρίνη

Σκηνοθέτις- Συγγραφέας

 

Συχνά, στην ιστορία της ανθρωπότητας συναντάμε καταστάσεις όπως αυτές που

βιώνουμε σήμερα. Αφορούν την αξία της ανθρώπινης ζωής, στο σύνολό της και είναι

σχεδόν αδιανόητο να μην επηρεάσει τους καλλιτέχνες. Τόσο καταλυτικά, μάλιστα

που να δημιουργηθούν νέα ρεύματα και άλλες δημιουργικές γλώσσες. Οι άνθρωποι

της Τέχνης δεν το γνωρίζουμε και ούτε έχουμε κάποιο μαγικό οδηγό που να μας

χαράζει τα μονοπάτια. Συμβαίνει. Η Ιστορία,, η οποία χαρακτηρίζεται από γεγονότα,

μας το επιβεβαιώνει. Όταν τον 14 ο αιώνα, ο Βοκάκιος, γράφει το Δεκαήμερο εν τω

μέσω της επιδημίας της πανούκλας στην Φλωρεντία, δεν γνωρίζει ότι δημιουργεί το

πρώτο πρώιμο μυθιστόρημα για την ιστορία της λογοτεχνίας. Το κίνημα του Dada

αλλά και των υπερρεαλιστών αναδύεται μετά από τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο και την

επιδημία της ισπανικής γρίπης. Οι συγγραφείς του θεάτρου του παραλόγου

στρέφονται θεματικά στην παράνοια των κοινωνιών και των σχέσεων μετά τον Β΄

Παγκόσμιο.

Ο Άνθρωπος της Τέχνης είναι στοχαστής. Διαθέτει την ενσυναίσθηση να βγει έξω

από το μικρόκοσμο του εαυτού και να δει το όλον. Όταν καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός

στον ορίζοντα των γεγονότων, πιστεύω ότι το καινούριο θα έρθει αυθόρμητα να μας

συναντήσει.

 

Μαρία Ανδρομάχη Χατζηνικολάου        

 Εικαστικός

 

Στον τομέα των εικαστικών τεχνών, που αφορούν έργα και project σύγχρονης
τέχνης, ήταν ούτως ή άλλως  λίγοι οι εξοικειωμένοι και πολύ λίγοι εκείνοι που
πραγματικά γνωρίζουν τον αγώνα του εικαστικού καλλιτέχνη να παράξει ένα έργο
που θα το μοιραστεί με το κοινό. Είμαστε ‘αόρατοι’ στην κοινωνία! Όμως πρέπει να
γνωρίζουν όλοι ότι οι εικαστικοί καλλιτέχνες  δύσκολα το βάζουν κάτω και ότι σε
δύσκολους καιρούς δεν επαναπαύονται.
Η επόμενη μέρα θα είναι μέρα κρίσης, αλλά έχει αποδειχτεί, από την προηγούμενη
δύσκολη δεκαετία, ότι οι καλλιτέχνες δε κάθισαν να μεμψιμοιρούν, αλλά έδωσαν
έργα υψηλής ποιότητας στο κοινό, αυτοργανώθηκαν σε κολεκτίβες, έδρασαν
ομαδικά και τελικά βάλαν τη δική τους  πλάτη, ώστε το κομμάτι των εικαστικών
τεχνών να είναι ένας τομέας στην Ελλάδα που επαγρύπνησε και στάθηκε στο ύψος
των περιστάσεων.
Την επόμενη μέρα όλο αυτό το βάρος θα είναι μεγαλύτερο, αλλά δεν θα πρέπει να
επαφίεται στη δύναμη και τις αντοχές  μόνο του ίδιου του καλλιτέχνη, χρειάζεται
στήριξη. Στήριξη από το σχολείο ακόμα, στη διαπαιδαγώγηση για τις εικαστικές
τέχνες. Στήριξη από το ίδιο το κράτος, τους δήμους, από φορείς κρατικούς ή
ιδιωτικούς. Αλλά πάνω από όλα χρειάζεται να καλλιεργηθούν οι συνθήκες μέσα στις
οποίες ο εικαστικός καλλιτέχνης θα ζει και θα δημιουργεί, έχοντας επαρκή και ίση
πρόσβαση στα μέσα και στα εργαλεία που θα είναι απαραίτητα για την εξέλιξη του
έργου του.

 

Αριστέα  Κοντόζογλου

Δημοσιογράφος-Ραδιοφωνική  Παραγωγός

Μέλος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων

Μέλος της Ε.Σ.Ε.Τ

 

 12.5.2020

 

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 12 Μαΐου 2020 21:11

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Copyright © 2011-2017 lifespeed.gr

cpr certification online
cpr certification onlinecpr certification onlinecpr certification online
CPR certification onlineCPR certification onlineCPR certification online