Τι έχει αλλάξει...

Κατερίνα Καράμπελα

Κατερίνα Καράμπελα

 

 

 

 

 

 

Οι αμερικανικές εκλογές τις τελευταίες τετραετίες γίνονται όλο και πιο σημαντικές για του Αμερικανούς πολίτες.

 

Κάποτε τα ποσοστά συμμετοχής ήταν πολύ χαμηλά και όλο αυτό φαινόταν παράξενο για την Ελληνική πραγματικότητα.

Σε μικρότερη ηλικία θεωρούσα ότι αφήνουν στην τύχη την πρόοδο τους, δεν τους ενδιέφεραν οι νόμοι που θα περνούσαν για την εργασία, την παιδεία κτλ, η πολιτική γενικότερα δεν τους ενδιέφερε.

 

Τις δεκαετίες από1970 μέχρι το1990 πολλοί Αμερικανοί θεωρούσαν χάσιμο χρόνου να πάνε να ψηφίσουν, οι μισθοί ήταν πολύ καλοί, η επιχειρηματική δράση είχε βοήθεια για να ανθίσει, η ιδιωτική πρωτοβουλία ήταν αυτό που έδινε αυτοπεποίθηση στους πολίτες.

Οι πηγές ενέργειας και οι πρώτες ύλες είναι ακόμα και τώρα ανεξάντλητες.

Ο καπιταλισμός βρισκόταν σε μεγάλη άνθιση και μέσα στην ηρεμία που πρόσφερε η αστική ζωή πολλά πράγματα ξέφυγαν από τις δυνατότητές τους, ίσως σταμάτησαν να έχουν κριτική σκέψη.

Πόλεμοι ανά την υφήλιο, για την ελευθερία των ανθρώπινων δικαιωμάτων δεν τους απασχολούσαν, είχαν ένα κράτος που μπορούσε να λειτουργήσει κατά το δοκούν και δεν υπήρχε λόγος αντίδρασης, αφού είχαν όλα αυτά που τους εξασφάλιζαν την ηρεμία μιας άνετης ζωής.

 

Τι έχει αλλάξει;

 

Η ανασφάλεια μπαίνει από τις “χαραμάδες” στις ζωές των Αμερικανών.

 

Το γεγονός ότι χτυπήθηκε η “καρδιά” της Αμερικής με την κατάρρευση των δίδυμων Πύργων, έφερε το πρώτο σοκ στον λαό της.

 

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν την ίδια αναπροσαρμογή μισθών, έτσι ώστε να είναι ανάλογη με την αύξηση των τιμών στα προϊόντα.

 

Οι πολυεθνικές επιχειρήσεις έχουν κατακτήσει όλο τον κόσμο, αλλά η αρχή έγινε από αυτή την μεγάλη χώρα, όχι σαν έκταση και πληθυσμό μόνο, αλλά και σαν τεχνολογία, τεχνογνωσία κτλ, ο ελεύθερος ανταγωνισμός δεν αφήνει περιθώρια στους μικρούς επενδυτές.

 

Φυσικά όλα έχουν αναπροσαρμοστεί ώστε να μην λείπουν τα αναγκαία υλικά αγαθά, όμως η ποιότητα πέφτει.

 

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι οι ιδιωτικές ασφάλειες σε ότι αφορά την υγεία, οι υπερτιμημένες υπηρεσίες και οι εξωφρενικές τιμές των φαρμάκων μειώνουν κατά πολύ τα εισοδήματα του μέσου εργαζόμενου.

 

Οι οικονομική κρίση και η κατάρρευση των τραπεζών, γκρέμισε άλλο ένα μύθο, μεγαλόμισθοι έμειναν στο δρόμο και μέσα σε λίγες ώρες έπρεπε να αδειάσουν ολόκληρα κτίρια.

 

 

Ακόμα και τα επιδόματα πρόνοιας καθησυχάζουν τους μόνιμα ανέργους και τις μειονότητες.

Αντιθέτως, οφείλω να παραδεχτώ ότι οι άνθρωποι που έχουν αναπηρίες ζουν για μένα σε μια χώρα που τους στηρίζει, άλλωστε από εκεί φαίνεται μια ευνοούμενη κοινωνία, από κει μπορεί να διακρίνει κανείς τον πολιτισμό και το πόσο ανθρωποκεντρική είναι η πολιτική της.

Όμως ας έρθουμε στην ανασφάλεια των πολιτών, όσο λοιπόν ανοίγει η ψαλίδα ανισοτήτων τόσο πιο μεγάλη γίνεται η πόλωση.

Δεν νομίζω ότι έχει έρθει ακόμα η ώρα της επανάστασης γιατί η βάση των πολιτών μόλις εδώ και λίγες δεκαετίες αρχίζει και ενδιαφέρεται και ψάχνει τι ενστερνίζεται ο κάθε πολιτικός.

Η πόλωση είναι μονόδρομος, αν δεν ανακτήσουν και πάλι την σιγουριά της εργασίας οι πολίτες και από την άλλη πλευρά οι πολυεθνικές τους καταναλωτές.

Το εκλογικό σύστημα λειτουργεί εδώ και πολλά χρόνια (διακόσια ίσως δεν είμαι σίγουρη), μάλλον από κει θα πρέπει να γίνει η αρχή ώστε να λαμβάνεται υπ’ όψη και η πλειοψηφία… τον τρόπο μπορούν να τον βρουν...

 

 

6.11.20 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 05 Νοεμβρίου 2020 23:37
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Το Δώρο της Νονάς.... Το Lockdown, άργησε μια μέρα. »

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Copyright © 2011-2017 lifespeed.gr

cpr certification online
cpr certification onlinecpr certification onlinecpr certification online
CPR certification onlineCPR certification onlineCPR certification online