Τους φίλους τους διαλέγουμε…

lifespeed.gr


Αναστασία Χαβιαρά

 

 

 

 

 

Είπε κάποιος, κάποτε, πως «οι φίλοι είναι ο τρόπος του Θεού να ζητήσει συγγνώμη για τους συγγενείς που μας έδωσε». Δεν ξέρω αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε μ’ αυτό. Εγώ πάντως νομίζω πως κάτι ήξερε αυτός που το είπε. 

Τους συγγενείς μας καλώς ή κακώς δεν τους διαλέγουμε. Είμαστε «υποχρεωμένοι» να δεχτούμε αυτούς που μας έτυχαν. Τους φίλους μας όμως; Αυτούς τους διαλέγουμε κι αν κρίνουμε σωστά, τότε θα έχουμε καλούς φίλους. Αν δεν κρίνουμε σωστά, τότε καλύτερα να παραμείνουμε με τους «κακούς» συγγενείς μας… 

Η φιλία στις μέρες μας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση γι’ αυτό και είναι δυσεύρετη. Γνωρίζεις ανθρώπους, τους συμπαθείς, δένεσαι, «κολλάς» μαζί τους, πέφτεις και στη φωτιά γι αυτούς κάποιες φορές, αλλά αυτοί, μπορεί και να σε προδώσουν με την πρώτη ευκαιρία, όχι απαραίτητα γιατί είναι κακοί άνθρωποι, αλλά γιατί είναι στη φύση των ανθρώπων να μπερδεύουν τις σχέσεις με τα συμφέροντα…

Η αλήθεια είναι πως πάντα υπάρχει μια καλή δικαιολογία για να προδώσεις ένα «φίλο». Λίγοι –νομίζω, το κάνουν αβασάνιστα…

Έχω γνωρίσει στη ζωή μου πολλούς, διαφορετικούς ανθρώπους, σε διάφορες καταστάσεις και διάφορες ηλικίες. Τους θεώρησα φίλους. Μοιράστηκα πράγματα μαζί τους. Με κάποιους έζησα όμορφες στιγμές, κάποιοι με εκμεταλλεύτηκαν, κάποιοι με πρόδωσαν, κάποιους απ’ αυτούς δεν αξίζει καν να τους θυμάμαι… 

Η φιλία στις μέρες μας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση γι΄αυτό και είναι ακριβή. Πρέπει να επενδύσεις σ΄αυτήν πολλές σκέψεις και πολλές στιγμές και πολλές αλήθειες και πολλά συναισθήματα. Πρέπει να την φροντίζεις και παράλληλα να την αφήνεις να κυλά αβίαστα. Κανείς δεν γίνεται φίλος σου με το στανιό…

Δοξάζω το Θεό που ενώ έχω φάει πολλές κατραπακιές στη ζωή μου, δεν έπαψα ποτέ να πιστεύω στους ανθρώπους. Κι έχω επιβραβευτεί γι’ αυτό. Έχω αρκετούς φίλους που με δένουν μαζί τους πολλά κοινά πράγματα. Έχω φίλους χρόνων που μπορεί να μην τους βλέπω όσο συχνά θα ήθελα, ξέρω όμως πως είναι πάντα εκεί για μένα και είμαι πάντα εδώ γι’ αυτούς. Δεν συμφωνώ μαζί τους σε όλα, δεν έχουμε ούτε τις ίδιες πολιτικές προτιμήσεις, ούτε αγαπάμε τα ίδια πράγματα. Όμως έχουμε τους δικούς μας κώδικες επικοινωνίας που βασίζονται κυρίως στην αγάπη και στην αποδοχή. Αγαπώ τους φίλους μου, σέβομαι τις διαφορετικές απόψεις τους, αποδέχομαι τα ελαττώματά τους κι αν δεν έκαναν το ίδιο, σίγουρα δε θα ήταν φίλοι μου…

Διάβασα κάπου τον ορισμό της φιλίας: «Φιλία ονομάζεται η πλατωνική σχέση μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων του ίδιου ή και διαφορετικού φύλου, με κύριο χαρακτηριστικό την αμοιβαία αφοσίωσηκαι κατανόηση, χωρίς να υπάρχει συμφέρον, κίνητρο ή ανώτερος στόχος. Φιλία είναι η αμοιβαία εμπιστοσύνη και ειλικρίνεια μεταξύ των μελών της. Η φιλία δεν καθορίζεται από την φυλή, το χρώμα, την εθνικότητα ή την ηλικία.»

Μπορούμε λοιπόν σε οποιαδήποτε ηλικία ν’ αποκτήσουμε φίλους αν και μεγαλώνοντας όλα γίνονται πιο δύσκολα γιατί όλα τα μετράμε διαφορετικά και τα αναλύουμε περισσότερο… 

Η φιλία στις μέρες μας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση γι αυτό και είναι ανεκτίμητη…

Κατά τον Αριστοτέλη, υπάρχουν τρία είδη φιλίας:

1) Φιλία ωφελιμότητας

Σε αυτό το είδος φιλίας, τα δύο μέρη δεν τρέφουν αληθινά φιλικά συναισθήματα, αλλά διατηρούν τη σχέση τους γιατί αποκομίζουν οφέλη.

Αυτή η φιλία, δεν είναι μόνιμη. Όταν τελειώνουν τα οφέλη, συνήθως τελειώνει και η φιλία. Ο Αριστοτέλης παρατήρησε πως αυτή η σχέση είναι πιο συνηθισμένη ανάμεσα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Ένα σωστό παράδειγμα τέτοιας φιλίας, είναι οι σχέσεις που φτιάχνουμε με συνάδελφους στη δουλειά. Μπορεί όντως να περνάμε καλά μαζί, αλλά μόλις η κατάσταση αλλάξει, συνήθως αλλάζει και η φύση της σχέσης μας.

2) Φιλία απόλαυσης

Αυτή, είναι πιο συνηθισμένη σε νεαρούς ανθρώπους. Είναι το είδος φιλίας που παρατηρείται ανάμεσα σε συμμαθητές, συμφοιτητές και άτομα που ανήκουν στην ίδια αθλητική ομάδα.

Η πηγή της φιλίας είναι πιο συναισθηματική, αλλά ταυτόχρονα, είναι το είδος της φιλίας που συνήθως κρατάει λιγότερο. Μόλις τα ενδιαφέροντα των φίλων πάψουν να είναι κοινά, σταματάει και η απόλαυση και κατά επέκταση, η φιλία. Συνήθως, αυτό συμβαίνει, επειδή μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και αλλάζουμε.

3) Η φιλία της αρετής και του αγαθού

Η τελευταία μορφή φιλίας που κατέγραψε ο Αριστοτέλης είναι η καλύτερη από όλες. Αντί να βασίζεται στο συμφέρον ή στην απόλαυση, το τρίτο είδος φιλίας βασίζεται στην κοινή εκτίμηση των αρετών και των ιδανικών, ανάμεσα στα δύο μέρη. Είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι και οι αξίες, τις οποίες αντιπροσωπεύουν που αποτελούν το κίνητρο διατήρησης των φιλικών δεσμών.

Συνήθως, αυτή η φιλία κρατάει μέχρι τέλους, αλλά για τη δημιουργία της απαιτείται η ύπαρξη ενός βασικού επίπεδου καλοσύνης στο καθένα από τα δύο άτομα. Σαν να μην έφτανε αυτό, απαιτούν χρόνο και εμπιστοσύνη για να σφυρηλατηθούν σωστά.

Οι άνθρωποι που δεν έχουν ενσυναίσθηση και δεν νοιάζονται για τον συνάνθρωπό τους συχνά αποτυγχάνουν να αναπτύξουν τέτοιες σχέσεις και καταλήγουν στα πρώτα δύο είδη φιλιών. Ο κάθε άνθρωπος έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει αυτό το επίπεδο φιλίας με κάποιον που ξέρει πολύ καλά, τον έχει δει στη χειρότερη φάση της ζωής του και έπειτα τον είδε να την ξεπερνάει. Το ίδιο πράγμα ισχύει και για φίλους που αντιμετώπισαν και ξεπέρασαν μαζί τις ίδιες δυσκολίες.

Πέρα από το βάθος και την οικειότητα που προκύπτει σε αυτές τις σχέσεις, η ομορφιά τους κρύβεται και στο γεγονός πως συμπεριλαμβάνουν τα πλεονεκτήματα και από τα δύο προηγούμενα είδη φιλίας. Είναι ωφέλιμες και απολαυστικές.

Όταν σέβεσαι τον άλλον και νοιάζεσαι για το καλό του, χαίρεσαι και μόνο που είσαι μαζί του, μπορείτε να βρείτε πράγματα που θα διασκεδάσουν και τους δύο σας, αλλά και να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον.

Αυτές οι σχέσεις απαιτούν χρόνο και προσπάθεια, αλλά όταν ανθίσουν, οι καρποί τους είναι η εμπιστοσύνη, ο θαυμασμός και το δέος, δηλαδή οι πιο γλυκοί καρποί που έχει να μας προσφέρει η ζωή.

Σίγουρα κάτι παραπάνω ήξερε ο Αριστοτέλης, αλλιώς δεν θα τον διαβάζαμε μέχρι σήμερα… 

Κλείνοντας θα πω για άλλη μια φορά πως η φιλία στις μέρες μας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση κι επειδή αυτό δεν είναι κάτι που αμφισβητείται, πρέπει να ομολογήσω πως υπήρξα πολύ τυχερή στη ζωή μου σ’ αυτό τον τομέα. Οι κακοί «φίλοι» με δίδαξαν και με διδάσκουν ακόμα ενώ οι καλοί φίλοι (ας τους έχει καλά ο Θεός) μου πρόσφεραν –και μου προσφέρουν - τα πάντα! 

Αναστασία Χαβιαρά – απλά τυχερή

18.10.2021

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Copyright © 2011-2021 lifespeed.gr

cpr certification online
cpr certification onlinecpr certification onlinecpr certification online
CPR certification onlineCPR certification onlineCPR certification online