THΣ ΕΥΑΣ ΤΑ ΚΕΡΑΣΜΑΤΑ: "Εκεί που δεν φαντάζεσαι κρύβεται η αγάπη, σε μέρη που δεν έψαξες και που δεν πάει ο νους"

Εύα Τσαροπούλου

Εύα Τσαροπούλου Αρθρογράφος

Μπήκα σε ένα ταξί. Πεντακάθαρο και αστραφτερό.


Ο οδηγός, στα 42, όπως μου είπε (αργότερα). Καλοντυμένος και εξαιρετικά ευγενικός.


Αφού μου έδειξε ένα σηματάκι που -λέει- μόνο αν βλέπω αυτό να μπαίνω στο ταξί, διότι αυτά μόνο είναι τα "πιστοποιημένα" (μη με ρωτήσετε από ποιον), πιάνουμε συζήτηση (με πρωτοβουλία του, εγώ δεν αντέχω να μιλάω πρωϊνιάτικα).


Ήταν λέει απ' τον Έβρο. Διδυμότειχο.


-Εξαιρετικό, του λέω, έχω πάει, μου άρεσε πολύ και όλος ο Έβρος.


Ενθουσιασμός!


Και να πας εκεί, και να, πάρε την κάρτα μου, να πεις ότι είσαι από μένα κι ό,τι θελήσεις, είναι εκεί τα αδελφοξαδέλφια μου, δεν θα χρειαστεί ούτε σε ξενοδοχείο να μείνεις, μου λέει

 

μεγαλόκαρδα και φιλόξενα.

Τον ευχαριστώ, του λέω πως δύσκολο να ξαναβρεθώ στον Έβρο -τώρα κοντά τουλάχιστον, αλλά ποτέ δεν ξέρεις- και η συζήτηση περιστρέφεται στην οικογένειά του.

Έχει πέντε παιδιά, λέει. Τρομάζω εγώ!

Πέντε;;;; (κάπου εδώ έχω χάσει το χρώμα μου).

Ναι, μου λέει υπερηφάνως και η γυναίκα μου, 40 ετών, εργάζεται κιόλας εκτός σπιτιού και θέλει κι ένα έκτο, διότι έχουμε 1 αγόρι και 4 κορίτσια, να κάνουμε ένα αγόρι ακόμα, να μην νιώθει μόνο το άλλο.

Μπράβο σας, λέω, αλλά πόσο δύσκολο είναι να μεγαλώνεις σήμερα πέντε παιδιά!

Α, μου λέει, εγώ δεν είμαι "κανένας περαστικός". Γυρνάω απ' τη δουλειά και σκουπίζω, μαγειρεύω, πλένω, ψωνίζω και πηγαίνω τα παιδιά στις δραστηριότητές τους, όσο πτώμα και να είμαι. Κάνω ό,τι ακριβώς κι εκείνη. Κάθε μέρα!

Δεν την αφήνω να σέρνεται μόνη της, να τα βγάλει πέρα! Και δεν έχουμε κανέναν γονιό εδώ να βοηθάει. Μόνοι μας, εγώ κι εκείνη.

Είχα καριέρα σε εταιρεία μεγάλη κι όταν με έδιωξαν από κει, αντί να φύγω να δουλέψω Θεσσαλονίκη που αμέσως με ζητήσανε, γιατί ήμουν γνωστός στην πιάτσα, προτίμησα να μείνω

 

στην Αθήνα και να γίνω οδηγός.


Είσαι τρελή που θα χαλάσω το σπίτι μου;

Εύγε! Του λέω με θαυμασμό, φαντάζομαι πόσο σας εκτιμάει η γυναίκα σας.

Εγώ, κοπέλα μου, λέει, είμαι 22 χρόνια μ'αυτή τη γυναίκα.

Και κάθε μέρα που γυρίζω σπίτι απ' τη δουλειά -και με τόσα παιδιά να φροντίσουμε- νιώθω σαν να τη βγάζω κάθε μέρα σε πρώτο ραντεβού!

Αυτό είναι το νόημα στη ζωή μου και τώρα που το έχω βρει, κορόϊδο είμαι να το αφήσω να μου φύγει απ' τα χέρια;

Κατέβηκα απ' το ταξί του και σκεφτόμουν πως, αν είχα έναν τέτοιο άντρα, ίσως να τολμούσα κι εγώ να κάνω τα παιδιά του Πειραιά, ίσως να μην φοβόμουν τόσο, κι έπιασα τον εαυτό

 

μου να αναρωτιέται τι θα γινόταν Αν...

Ίσως, ίσως λέω, αν είχαμε άλλες ευκαιρίες, άλλες συγκυρίες, αν διαλέγαμε άλλους ανθρώπους, ίσως ο προορισμός μας να ήταν διαφορετικός.

Ίσως να θέλαμε άλλα πράγματα, ίσως εμείς οι ίδιοι να ήμασταν κάποιοι άλλοι...

Πάντως, κάτι τέτοιες "περιπτώσεις", όσο λιγοστές κι αν είναι κι όσο κι αν φαντάζουν ξεθωριασμένες στα σύνορα του νου μας, ωστόσο υπάρχουν και για τούτες έχει γραφτεί το "εκεί που

 

δεν φαντάζεσαι, βρίσκεται η αγάπη, σε μέρη που δεν έψαξες και δεν χωράει ο νους"...

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 04 Ιουνίου 2017 08:25

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Copyright © 2011-2017 lifespeed.gr

cpr certification online
cpr certification onlinecpr certification onlinecpr certification online
CPR certification onlineCPR certification onlineCPR certification online