ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟΥ “Η ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗ” ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΑΠΟΣΚΙΤΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΗΜΕΙΟ

Υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος δεν φοβάται να χάσει τους άλλους, όσο να αναγκαστεί να μείνει μόνος με τον εαυτό του. Να βρεθεί αντιμέτωπος με τις σκέψεις του, τις απώλειές του, τις ματαιώσεις του και όλα εκείνα που προσπαθεί καθημερινά να κρύψει πίσω από μια επίπλαστη κανονικότητα .Και ίσως τότε αρχίζει η πραγματική παραμόρφωση: όταν η πραγματικότητα γίνεται δυσβάσταχτη και η φυγή από αυτήν μοιάζει η μοναδική διέξοδος. Σ’ αυτό ακριβώς, το εύθραυστο σημείο της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης έρχεται να σταθεί η <<Παραμόρφωση>> του Γιάννη Αποσκίτη, στο θέατρο Σημείο, προσκαλώντας τον θεατή σ’ ένα παιχνίδι ανάμεσα στον πρόλογο, το κωμικό και το βαθιά υπαρξιακό στοιχείο.

Η ιστορία του Κωνσταντίνου, ενός ανθρώπου που προσπαθεί να επανασυγκροτήσει την ζωή του μετά τον θάνατο του πατέρα του, αποκτά σταδιακά διαστάσεις ψυχολογικής αποδόμησης. Η προσπάθειά του να ανακαινίσει το πατρικό σπίτι ,να διαχειριστεί τις προσωπικές  και ερωτικές του σχέσεις, μοιάζει με μια διαρκή μάχη απέναντι σ’ έναν κόσμο που δεν μπορεί πλέον να αντέξει.  Η εμφάνιση των δυο πλασιέ και της παράξενης ηλεκτρικής συσκευής λειτουργεί ως καταλύτης, οδηγώντας την αφήγηση σε ολοένα πιο απρόβλεπτες και αλλόκοτες διαδρομές.

Ο Γιάννης Αποσκίτης αναλαμβάνει ένα ιδιαίτερα απαιτητικό εγχείρημα, καθώς υπογράφει τόσο το κείμενο όσο και την σκηνοθεσία της παράστασης. Και αυτή η διπλή ιδιότητα αποκτά ξεχωριστή σημασία, αφού η σκηνική προσέγγιση μοιάζει να συνομιλεί διαρκώς με τη συγγραφική πρόθεση. Με ευφυή τρόπο, ο σκηνοθέτης δημιουργεί έναν κόσμο στον οποίο το κωμικό δεν λειτουργεί απλώς ως μέσο ψυχαγωγίας, αλλά ως αντίβαρο σε μια βαθύτερη υπαρξιακή αγωνία. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η σκηνοθετική οξύνοια :  στο ότι δεν επιλέγει να αντιμετωπίσει ένα τόσο βαρύ θέμα με έναν αποκλειστικά δραματικό τρόπο. Αντιθέτως, επιστρατεύει την μαύρη κωμωδία, την παραδοξότητα και το στοιχείο της έκπληξης, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα εναλλαγή συναισθημάτων. Το γέλιο, άλλωστε ,δεν αναιρεί την σκοτεινότητα ,αντίθετα την κάνει ακόμα πιο αισθητή.

Στον πυρήνα της παράστασης βρίσκεται ο Ηλίας Μουλάς, ο οποίος ενσαρκώνει τον Κωνσταντίνο Σπουργίτη. Πρόκειται για έναν χαρακτήρα που κουβαλά την απώλεια, την αμηχανία, τις εσωτερικές αντιφάσεις και την αδυναμία να βάλει την ζωή του σε τάξη. Ο Μουλάς καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στο καθημερινό και το παράλογο, στο κωμικό και το ψυχολογικά φορτισμένο, αποδίδοντας με επιτυχία έναν άνθρωπο που μοιάζει να χάνει σταδιακά το έδαφος από τα πόδια του. Από την άλλη ,οι δύο πλασιέ: Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος, όπου η παρουσία τους εισάγει μια διαφορετική, σχεδόν αλλόκοτη ενέργεια στην παράσταση, διαταράσσοντας την ήδη ασταθή καθημερινότητα του κεντρικού ήρωα. Σε πολλά σημεία της παράστασης, έχουν διπλό ρόλο και αναδεικνύουν με ευστοχία τη σκηνοθετική πρόθεση, μεταφέρνοντας με σαφήνεια στον θεατή το ιδιαίτερο σκηνικό της στίγμα.

Από την άλλη η Χαρά Μάτα Γιαννάτου, στον ρόλο της συντρόφου του Κωνσταντίνου, εντάσσεται σ΄αυτή την ήδη εύθραυστη συναισθηματική πραγματικότητα, αναδεικνύοντας τις δυσκολίες της ανθρώπινης επικοινωνίας και την αδυναμία των σχέσεων να προσφέρουν πάντοτε την ασφάλεια που αναζητά ο άνθρωπος. Η παρουσία της λειτουργεί ως μέρος της συναισθηματικής σύγχυσης του ήρωα, αλλά και ως υπενθύμιση ότι ακόμη και οι πιο κοντινοί άνθρωποι μπορεί να παραμείνουν, τελικά, δυσνόητοι μεταξύ τους. Τέλος, η Μαριαλένα Ηλία, στον ρόλο της ερωμένης προσθέτει μια ακόμη διάσταση στην ήδη περίπλοκη ερωτική ζωή του πρωταγωνιστή. Η ερμηνευτική της παρουσία εντάσσεται σ΄ένα παιχνίδι επιθυμιών, αντιφάσεων και αδιεξόδων, μέσα στο οποίο ο έρωτας δεν εμφανίζεται απαραίτητα ως λύτρωση, αλλά ως μια ακόμη προσπάθεια του ατόμου να αποφύγει την εσωτερική του μοναξιά.

Ιδιαίτερα συγκινητική είναι η σκηνή εμφάνισης του πατέρα στο υποσυνείδητο του Κωνσταντίνου. Η απρόσμενη παρουσία του λειτουργεί σαν μια στιγμή επιστροφής σε μια παλαιά, βαθιά ανθρώπινη ανάγκη : την ανάγκη να ακούσουμε από εκείνους που αγαπήσαμε μια κουβέντα που θα μας δώσει δύναμη να προχωρήσουμε. Η πατρική φιγούρα μοιάζει να του προσφέρει ακριβώς αυτή την ώθηση, καλώντας τον να πάψει να φοβάται και να τολμήσει να αλλάξει όσα τον κρατούν εγκλωβισμένο. Το ερώτημα του έργου παραμένει: Σε ποιον βαθμό είμαστε διατεθειμένοι να δεσμευτούμε και πόσο εύκολα μετατρέπουμε την ανάγκη για συντροφικότητα σ΄ ένα παιχνίδι υποχωρήσεων, όπου ο φόβος της μοναξιάς υπαγορεύει τους όρους;

Τα σκηνικά και τα κοστούμια της Βενετίας Long , η μουσική του Δημήτρη Λωλή και οι φωτισμοί του Σωτήρη Ρουμελιώτη συνθέτουν το κατάλληλο περιβάλλον για έναν κόσμο που ισορροπεί ανάμεσα στην οικειότητα και την αποσταθεροποίηση. Ο σκηνικός χώρος δεν αποτελεί απλώς το φόντο των γεγονότων, αλλά εντάσσεται οργανικά στον κόσμο του έργου, όπου ακόμη και το πιο καθημερινό μπορεί να αποκτήσει μια απρόσμενα παράδοξη διάσταση.

Η <<Παραμόρφωση>> στο θέατρο Σημείο δεν παρουσιάζει την μοναξιά ως φυσική απομόνωση. Είναι η αδυναμία να επικοινωνήσεις πραγματικά, να διαχειριστείς το πένθος, να αποδεχτείς την αλλαγή και να συμφιλιωθείς με όσα δεν μπορείς να διορθώσεις. Ο άνθρωπος αναζητά διαρκώς κάτι ή κάποιον για να καλύψει το εσωτερικό του κενό. Έναν έρωτα, μια σχέση, μια ψευδαίσθηση της πραγματικότητας. Όμως πόσο εύκολο είναι να οικοδομήσεις μια νέα ζωή, όταν δεν έχεις ακόμη συμφιλιωθεί με όσα έχεις χάσει;  Και τελικά, πότε ακριβώς ενηλικιώνεται ένας άνθρωπος; Όταν χάσει όσους τον κρατούσαν όρθιο, ή όταν πάψει να φοβάται το κενό που αφήνουν πίσω τους;

Γράφει η θεατρολόγος Σοφία Σταθάτου.

Συντελεστές

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Γιάννης Αποσκίτης

Σκηνικά – Κοστούμια:  Βενετία Long

Μουσική: Δημήτρης Λώλης

Φωτισμοί: Σωτήρης Ρουμελιώτης

Επιμέλεια Κίνησης: Άννα Ανουσάκη

Συνεργασία στη σκηνοθεσία : Δημήτρης και Ορέστης Σταυρόπουλος

Συνεργάτης Δραματουργός/ Video: Πετρος Καλφαμανώλης

Κατασκευή Μάσκας: Μάρθα Φωκά

Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιάννης Χριστοφορίδης

Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή

Make-up φωτογράφισης: Βίκυ Κωτσόπουλου

Artwork / Γραφιστικά: Αντώνης Γλυκός

Επικοινωνία – Γραφείο Τύπου: Μαρία Τσολάκη

Social Media – Διαφήμιση: Renegade Media, Βασίλης Ζαρκαδούλας

Διοίκηση – Νομικές Υποθέσεις: Καλλιόπη Κοτζαηλία

Διαχείριση παραγωγών – Οικονομική Διεύθυνση: Βασιλική Νότου

Ηθοποιοί:

Χαρά Ματα Γιαννάτου, Μαριαλένα Ηλία , Ηλίας Μουλάς, Πάνος Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος Πλεμμένος

Συμπαραγωγή: ΤΕΧΝΗΧΩΡΟΣ – Constantly Productions – ΣΥΓΚΕΙΜΕΝΟ ΑΜΚΕ

Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Η ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗ | Εισιτήρια online! | Public.gr Tickets